💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ گُم‌نَام💐
前往频道在 Telegram
جَهِشِ دِل / آوَاِیِ گُم‌نَام اینجا دل می‌جهد تا خاموش نماند؛ آوا اگرچه گم‌نام است، اما حقیقتِ جان را نجوا می‌کند. مالک _ کانال.. آوَاِیِ گُم‌نَام.. آغاز فعالیت.. 1404 / 8 / 19..
显示更多伊朗140 151未指定类别
279
订阅者
+224 小时
-47 天
+1230 天
帖子存档
هـمهٔ داروها تـلخ هستند بـہ جـز قـــرآن....!🫀🌿🌻
صبح تان منور با نور الهی..🍃✨
یــــااااارب تو میدانی، آنچہ را کہ من نمیدانم در دانستن تو آرامشیست، و در ندانستن من تلاطمها، تو خود، با آرامشت ، تلاطمم را آرام ساز….!❤️🩹🥀
کاش آرزوهایمان از لیست انتظار خارج شوند ، و به لیست مواردی که برای داشتن شان الله متعال را شکر کنیم، اضافه شوند…!❤️🩹🥀🍂
ارادت تقدیمِ همه‌ی شما…
بنابر مشکلاتی که در این روزها پیش آمده است، حضورم در این کانال و دنیای نوشتن، کم‌رنگ‌تر از گذشته خواهد بود.
به آنان که ماندند و با مهر، همراهِ آوایِ گم‌نام بودند، از صمیمِ دل ارادت و سپاس دارم؛
حضورِ شما، برای من افتخار بود، نه صرفاً یک همراهی.
و آنان که رفتند یا خواهند رفت، هیچ گله‌ای نیست؛
هر انسانی مسافرِ راهِ خویش است.
برای همه‌تان آرامش، عزت و خیر آرزو دارم.
اگر روزی دوباره واژه‌ها مرا صدا زدند، شاید باز هم در همین حوالی، همدیگر را پیدا کنیم…
#آوای_گم‌نام..🍃
تو کافردل نمی بندی، نقاب زلف و می ترسم..
که محرابم بگرداند، خم آن دلستان آبرو..
"غزل حافظ شیرازی"
🫀
شاید بزرگ‌ترین فاجعه، گناه کردن نباشد؛فاجعه آن است که انسان، دیگر از گناهش شرم نکند و راهِ بازگشت را فراموش کند..🥀
آدمیان، آن‌قدر سرگرمِ اثباتِ خود به یکدیگر شده‌اند که حضورِ خالق را از یاد برده‌اند؛چشم‌ها به زمین دوخته شده، اما دل‌ها از آسمان فاصله گرفته‌اند..
🖤
از چه بنویسم، وقتی آدمیان در هیاهویِ گناه، حضورِ خالق را نه می‌بینند و نه در دلِ خویش احساس می‌کنند؟
و من نیز خود را از این حقیقت جدا نمیدانم؛جامه‌ی گناه بر تن دارم و هر روز بیش از دیروز، به رحمتِ پروردگار محتاجم.
اما آن‌چه روحم را فرسوده کرده، تنها گناه نیست؛
ریاکاری‌ست…
نقاب‌هایی که بر چهره‌ها دوخته‌اند، افکاری که سال‌هاست پوسیده‌اند، و مردمانی که در ظاهر، جامه‌ی خرد بر تن دارند، اما در باطن، اسیرِ خواهش‌های خویش‌اند.
در این روزگار، یک‌رنگ ماندن از هزار سخن گفتن دشوارتر است؛صداقت، شجاعت می‌خواهد، و حقیقت، بهای سنگینی دارد.
مؤمن بودن، ادعای بی‌گناهی نیست؛هنرِ ایمان آن است که انسان بلغزد، از لغزشِ خویش شرم کند، به درگاهِ خدا بازگردد و دوباره برخیزد.توبه، سهمِ دل‌های زنده است، نه زبان‌های عادت‌کرده..!
از این جهان بیزار نیستم، از تاریکی‌هایی بیزارم که انسان، با اختیارِ خود در دلش می‌پرورد؛و بیش از همه، از آن روزی می‌ترسم که گناه برایمان عادی شود و دیگر حتی دلتنگِ بازگشت به سوی خدا هم نباشیم..
#آوای_گم‌نام..🍃
#حقیقت_تلخ..🖤
