. شعر .

نکند دست کسی دست تو را لمس کند کاش این دلهره اینقدر ، دل آزار نبود

حرف را می‌شود از حنجره بلعید و نگفت وای اگر چشم بخواند غمِ ناپیدا را....

بغلم‌ کن‌ که‌ مرا‌ گریه‌ مجالی‌ بدهد زخم‌ها‌ خورده‌ام‌ از‌ مرهم این‌ آدم‌ها‌؛؛))

گویند که خدا همیشه با ماست، ای غم‌ نکند خدا تو باشی؟

دل ناله کند از من ، من ناله کنم از دل یا رب تو قضاوت کن  دیوانه منم یا دل؟

جوانی‌ام به مو رسیده برس به داد این دل نفس بریده...

ویرانم‌ همچون‌ فرمانده‌ای ، که‌ تنها‌ دخترش‌ عاشق‌ سرباز دشمن‌ شده ...💔

با هیچ‌کسم میل سخن نیست؛ ولیکن تو خارج از این قاعده و فلسفه‌هایی🫀

چه کنم با غم خویش؟ که گهی بغض دلم میترکد.

تعریف دیگری برای عشق نمی یابم! جز این که باهم باشیم، خسته و ناتوان ولی باهم، ساکت و آرام و شکست خورده ولی باهم...🫠

چشمانِ تو زیباتر از آن است كه روزی چشمِ دگری خیره كند ديده‌ی ما را ؛

چه زیبا می‌شود گاهی به شخصی مبتلا گشتن ، برای یك نفر ماندن برای یك نفر مردن..

صبح آمده برخیز که خورشید تویی

-مولانا

ای اهل حرم میر علمدار نیامد ... ای اهل وطن فرزند جوانم نیامد ... پسرم با پای خودش رفت وای دگر نیامد ...

آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم... فرصت بده ای روح جنون تا غزل بعد در غیرت ما نیست که در ننگ بمیریم..")!

دلِ غمگین منو باز تو اروم میکنی(:

یک شب مست بودی و گفتی دوستم داری حالا من شب هاست که مست حرف توام

ارزو میکنم دوست داشته شدن، توسط کسی که دوستش دارین روزیتون بشه رزق و روزی که همیشه پول نیست

چشات دوربین ثبت جرایم بود، قلب منم پارس شوتی🌚