نشانیِ سوّم

تا یه کانفیگ پیدا می‌کنم دو تا از کلیپای انگیزشی تو سیوی های اینستامو میارم تو بات تلگرام، دانلود می‌کنم، توش داره می‌گه تو می‌تونی تو می‌تونی، ولی من خیلی وقته دیگه دارم نمی‌تونم.

راست می‌گفت. اینترنت باعث شده بود توهم بزنیم که زندگی‌مون شبیه بقیه مردم دنیاست.

گوشی‌ت رو بذار رو حالت هواپیما، DNS بزن، کانفیگ رو روشن کن، برو تو گوگل درایو بعد تو این باته این کد رو بزن، گوشی رو از حالت هواپیما دربیار، زنگ بزن به اکست بعد قطع کن، حالا این لینک رو باز کن بنویس تف تو این زندگی که ما کردیم، بعدش این کانفیگ اینجکتور هم اد کن، شش تا شمع دور خودت بچین، دستت رو بذار رو سرت زل بزن به صفحه گوشی، سی ساعت صبر کن وصل می‌شه.

"آسمانِ زردِ کم‌عمق."

نمی‌دونم چی‌کار کنم. نمی‌دونم. نمی‌دونم با زندگیم چی‌کار کنم. می‌خوام مثل فرش لولش کنم و بذارمش تو دیوار. می‌خوام یه قرون بفروشمش. مفتی. می‌خوام برم. می‌خوام بخوابم و دیگه بیدار نشم. می‌خوام آخرین لحظه از زندگیم بهترین لحظه باشه. درست همون‌جایی که همه چیز خوبه بمیرم. درست همون جایی که همه‌چیز خوبه.

شما دارید تو گذشته‌ی من زندگی می‌کنید. نمی‌دونید امروزِ من چه خبره.

نمی‌کشیم ها، مودمان این بود.

_Emelie

نپرس. فقط ببین.

.