نشانیِ سوّم

اگه اعتماد به نفس درس خوندن نداری برو یه سر به اون برگه های امتحانیِ تلنبار شده از دبیرستان به جا مونده، از آزمون هایِ نمره افتضاحت که می‌ترسی بهشون نگاه کنی بزن. بهم اعتماد کن. اون نمره‌ها اصلا هم اون‌طور که تو ذهنت مونده پایین نبودن. اون قدرا هم وحشتناک پایین نبودی. کلی بیست و نوزده پیدا می‌شه که به خاطر اضطراب تو ذهنت دور انداختیش. اون‌جا مدرسه‌ی تیزهوشان بود و نمره ها از ۱۸ پایین تر نمیومد. تو با اون همه اضطرابِ کشنده و دورِ باطلِ خودتخریبی، هیچ وقت مشکل تو نبودی.

به مناسبت 3rd of December برای نخستین بار در امسال ریمل زدم و دارم با پلک زدن پرواز می‌کنم دوستان. خدایا شکرت بابت مژه های بلند👁👁👄💅💅💅💅💅💅💅💅 پ.ن: واقعا پستِ💅💅💅💅💅💅💅 بود.

از دیشب تا به حال ۳ بار اجرایِ آخرِ سینا ساعی رو تو کارناوال دیده‌م و هر بار اشکم در‌اومده. محشره. معرکه‌ست. تأثیر گذار ترینه. از چیز‌های تکان دهنده خوشم میاد.

یک هفته‌ست که کامپیوترمون رو درست کردیم. یک هفته‌ست که هر شب می‌ریم فیلم‌هایِ قدیمی رو می‌بینیم. یه هفته‌ست که بیشتر همو دوست داریم. برایِ هم بامزه تریم. یادمون اومده. مامان هی قربون‌صدقه می‌ره. امشب بوسم کرد و گفت که دورت بگردم. هیشکی مثلِ تو نمی‌شه. =)

می‌ترسم فردا شب از شدت فشار از یکی از زبان‌‌آموزام سویشرت بگیرم.

فردا سه دسامبره متوجهید؟ اه.

امروز دختری‌ام که ساعتِ هفت بیدار شده. دختری‌ام که تو خاورمیانه زندگی می‌کنه‌. یه عمرِ تباه‌شده‌ام. دختری‌ام که تازه از گیلان و رشت برگشته قم، پوستش خراب شده و چند ماه دیگه هم کنکور داره.

.

کابوسِ دیشب، موسیقیِ امروز، کار‌هایِ تلنبار شده، اضطرابِ زنده موندن، با اینا زمستونو سر می‌کنم.

امشب یکی از زیرِ خاکِ سرد نازم کرد و گفت من‌هم دلم شکسته. چه تهمت ها شنیدی. اون‌وقت من به این فکر کردم که اون‌ها هم همه اندازه‌یِ ما انسان بودن. بیا به اندازه‌یِ کافی ببخشیم. بمیره اون کسی که خواست ما رو گریون ببینه. بعدم یه آرزویِ خوب برامون، بعدم شب به خیر.

امشب mama said that it's ok.

عزیزم. عزیزم کاش "تمام" می‌شدی.

و امشب متنفر.

برگشت از رشت به قم، لب و پوستِ دوباره خشک، مو‌هایِ بی‌حالت، سلام و درود!