نشانیِ سوّم

قبل از هر چیز به مهمون افتخاریمون سلام بدید 🙂‍↔️🙂‍↔️🙂‍↔️🙂‍↔️🙂‍↔️🙂‍↔️🙂‍↔️ آقا مهرداد سلام.🎤🎤🎤🎤🎤

برنامه اینه که ما به ترتیب پیام‌هاتون رو فور می‌کنیم، بر اساس سن و ژانری که گفتید یه کتاب بهتون معرفی می‌کنیم.

آقا ما این‌جاییم با انجام چالش. درود درود. تق تق. هستید؟

خب ۱۲۳ ۱۲۳ امتحان می‌کنیم.

هنوز هم فرق‌های بسیاری هست بین قلب پرنده‌ی من و دل سنگی تو. فرسنگ‌ها فاصله‌ هست بین تو که همه‌چیز را از ابتدا می‌دانستی و منی که بعد از چهار سال توانستم قبول کنم. اندازه‌ی هر دقیقه و هر ساعتِ این چهار سال بین ما فاصله هست. فاصله هیچ‌وقت یک نفس نبود که بخواهد با مرگ من پر شود و تو بغضت بترکد. من اشتباه کردم. یک عمر بود. یک پنجره‌ی رو به حیاط بود. فاصله‌مان یک تبریز تا تهران بود.

دوباره تمام خاطراتو مرور می‌کردم و وسطش یک لحظه، یک دونه از اون خاطراتو بدون وجودش تصور کردم؛ و چه‌ خاطره‌ی روشنی می‌شد. متوجه‌ شدم چه قدر زندگیم بدونش بهشت می‌شد و از ته دل ازش متنفر شدم. کاش زودتر. کاش زودتر. کاش زودتر.

خیلی خوشحالم که هیچ‌وقت خیلی زیاد ترند نشد و برای خودم و تعداد کمی موند.

سلیقه موسیقیم از همون اول صد از صد واقعا.

بچه‌ها این بهترین پادکست تاریخه. چرا دیگه هر روز گوشش نمی‌دم؟ من رفتم همین الان چشمامو ببندم گوش بدم شب‌به‌خیر. چیز. وقت به‌خیر.

اینه که چند تا از آخرین آهنگای پلی لیستمو می‌ذارم این‌جا تا بعدا که برگشتم حرص نخورم که چرا هیچی نذاشتم.

همیشه با خودم فکر می‌کردم آدم چرا واقعا تو دیلیش باید آهنگ بفرسته. امروز (یعنی الان. شبه روزه نمی‌دونم مهم نیست.) برگشتم اولای چنلم و به آهنگایی که اون‌موقع گوش می‌دادم و حالا مثل گنج شدن گوش می‌کردم و هی می‌گفتم آخییی آخیییی آخیییییی!...

وقتا شب نمی‌خوابی دیگه زمان و روز و شب برات معنایی نداره. زندگی برات امروز و دیروز و فردا نیست. یک روز طولانیه که تو می‌تونی توش هر موقع که بخوای هر کار می‌خوای بکنی. انگار بشر از اول وارد دنیا شده و می‌خواد تصمیم بگیره کِی غذا بخوره، کِی بخوابه و کِی بیدار شه. من احساس نمی‌کنم دیروز امتحان دادم. احساس می‌کنم صرفا ۲۵ ساعت پیش امتحان دادم. ۲۴ ساعت دیگه هم یه امتحان دیگه دارم.

انقدر درباره‌ی درست‌ها و غلط‌ها فکر می‌کنم بعضی‌وقتا زانو می‌زنم و از ته دل آرزو می‌کنم یه روز قیامتی باشه واقعا. یه حقیقت درشتی باشه بذارن کف دستت بگن آه. بیا. این درست بود. که مغز من یک بار تو زندگیش آروم بگیره.

از بیدار هم بیدارترم. حالا اگه داشتم درس می‌خوندم چشمام داشت از بی‌خوابی درمیومد.

یک چیزی هست که باعث تمایز بین آدم‌های "خوش‌قلب" و باقی مردمِ خوب می‌شه. یک چیزی هست که دقیقا نمی‌دونم چیه. اما هست. یک چیزی هست که آدم از یک جایی که نمی‌دونه کجا، از ته دل احساس می‌کنه که این آدم، آدم خوبیه.

بچه‌ها این مدت سلبریتی‌ها و آدم معروفای خیلی زیادی طرفدار حقی که به‌نظر من حق بود وایساده بودن اما از عادل فردوسی‌پور یک‌جور دیگه خوشم میاد. عادل فردوسی‌پور یک جور دیگه تو قلبمه. وقتی گریه‌شو می‌بینم بغضم‌ می‌گیره.