نشانیِ سوّم

این‌هم ذوقِ اولین ورودم به تیک‌تاک بعد‌ از قطعی‌ها بود. چه‌میدانم! اگر قطع شدیم مرا با این لبخند‌هایِ آفتابی یاد کنید.

چی بگم؟ وقتی شنیدم ممکنه دوباره جنگ بشه، گفتم: بسیار خب‌. نمی‌دونم قوی شده بودیم یا افسرده؛ اما می‌دونستم این خوب نیست. قوی شدن به‌درد نمی‌خوره وقتی داری تو بدبختی و منجلاب فرو می‌ری. به مامان گفتم چرا اخبار نگاه می‌کنی؟ ما خودمون اخباریم. آدم‌ها ما رو نگاه می‌کنن این‌روز‌ها. چند قسمتِ مهم تدریسِ استاد کرمی و چند قسمتِ اولِ یوفوریا رو با نت بابام دانلود کردم و بیشتر از جنگ فکرم درگیر یک چیزِ دیگه‌ی این خاورمیانه‌ست. به قسمت‌های بعدیِ یوگا، به قسمت‌های بعدیِ پیانو، به تمام موزیک‌ویدیو‌های تیلور و به چت جی‌پی‌تی و سوال‌های باقی مونده‌م نگاه کردم و پذیرفتم که اگه کل شب رو هم بیدار بمونم نمی‌تونم همشون رو دانلود کنم. خوشحال نبودم. ناراحت هم نبودم، غرق بودم‌. خودم و سیوی‌های پینترست و اینستا و همه‌ی کلیپ‌های انگیزشی و آموزشِ ساختِ انیمیشن و کتاب‌های جذابِ روانشناسی و دوست‌هایِ مجازی و کانال‌هایِ تلگرام و فولدر‌هام با هم غرق می‌شدیم. به دوباره از دست دادنِ زندگیِ عادیم و صبر کردن فکر می‌کردم. به کنکور فکر می‌کردم. فکر می‌کردم که چند بارِ دیگه؟ چند بارِ دیگه اگه یکهو کلِ زندگیم رو ازم بگیرن می‌تونم با نفس‌هایِ عمیق و صبر کردن جلویِ فروپاشیِ روانیم رو بگیرم؟ چند بارِ دیگه فرصت دارم؟

آقا یه چند‌ساعت به من پیام ندید ببینم چه غلطی باید بکنم.

دیدن، تعجب کردن، گیج رفتنِ سر، گرفتنِ گوشه‌یِ میز برایِ نیفتادن، نشستن و خندیدن و خندیدن و خندیدن.

I'm done. I'm done.

شوخی می‌کنی باهام؟ شوخی می‌کنی باهام.

فـوروارد ڪنید ؛ 🤍 ‌‌  ‌         فولدر بزنم 𝟣𝟢𝟢+ جذب داشته باشید.

‌‌  🤩 ‌ ‌   "  ‌جوین بودنتون چک میشه " 🖤

So tell me, where shall i go? To the left, where nothing's right? Or to the right, where nothing's left?

She says: "BILL I BELIEVE THIS IS KILLING ME!"

در روندِ موو‌آن کردن از چاوشی، هشتاد و هفت تا آهنگش تو پلی لیستم رو دونه دونه پاک کردم، به کلمه‌ی "چهره‌ی هنرِ انقلاب" فکر کردم، با باقیِ طرفدار‌هایِ "به‌معنایِ واقعیِ کلمه سینه سوخته" دردِ دل کردم و این عکسارو گذاشتم این‌جا تا بمونه به یادگار.

ما هم این‌جا موندگار شدیم. _بسیار خب.

اونا دیگه رفته‌ن. رفته‌ن دنبالِ زندگیشون. _بسیار خب.

کدام آواز از آنی که وقتی گوشش می‌دادی یادِ من می‌افتادی زیبا‌تر بود؟ می‌خواهم بدانم. می‌خواهم شب‌ها گوشش بدهم تا تو را بفهمم. به من بگو خطِ چه‌کسی رویِ صفحه‌ی اولِ کتابت از مالِ من پر اضطراب‌تر بود؟ ده‌ها بار نوشته بودم و پاک کرده بودم. نوشته بودم و پاک کرده بودم. نوشته بودم و.. برقِ چشمانِ مرا به کدام چشم‌ها فروختی؟ نه حالا، بگو. دلم نمی‌سوزد. بعد از این‌همه ماه و سال، بگو. من چه نداشتم که او داشت؟

یک پروفایلی گذاشتم که در وهله‌ی اول بر همگان این‌طوریه که disappointing. باشد که تلافیِ پروفایل unexpected شما دربیاید. آدمِ مسخره. اه.

این‌روزا هی تو ذهنم می‌شنوم که: از معنا و آسمونا بیا بیرون. رویِ زمین یک‌چیز‌های بی‌معنیِ قشنگی هست. و واقعا هم بود. واقعا هم هست.