Ethereal✨🖤

صبح جمعه فقط یه آزمون میچسبه😍

تازه هنوز بزرگ نشدیم هنوز بدبختیا اصلی شروع نشده😂🙂🙂

‏واقعا دوست دارم بدونم زندگی بدون اضطراب چه شکلیه.

چه صحنه بدی بود💔

یکی از ویژگی‌های آدم بالغ و پخته اینه که لازم نیست بهش بگی این حرف‌ها بین خودمون بمونه چون خودش می‌فهمه که باید بین خودمون بمونه.

چش شده؟😐

پیش به سوی کشتارگاه🚶🏻‍♀🚶🏻‍♀

اون لحظه که صبح زود بیدار می‌شی و می‌بینی هوا بوی خنکی می‌ده و آفتاب دیگه زور تابستون رو نداره>>>

ولی این پاییز نبود، ماه چهارم تابستون بود

زندگیه همه بر مبنای کنکور نیست‌ که شاید تو از راه های دیگه و یه جور دیگه قراره موفق بشی ولی تو زندگی اون قوی موندنه اس که از همه سخت تره و از همه ام مهم تره خودکشیم قرار نیست راه نجاتت باشه چون هیچوقت از بعدش خبر نداری سخته ولی بدون توجه به فکر بقیه فقط به فکر حاله خوبه خودت و آینده ات باشه.🤍

عزیزمممم کاش می‌تونستم یکاری بکنم ولی حداقل میتونم بگم تو خیلی بیشتر از یه رتبه و نتیجه کنکوری واقعنن تو تلاش کردی و همین که با وجود همه سختی‌ها تا آخرش جنگیدی این خیلی ارزش داره جدی میگمممم اینکه نتیجه اون چیزی نشده که می‌خواستی به معنی شکست تو یا بی‌ارزش بودنت نیست🥲 حق داری نا امید و خسته باشی ولی خواهش می‌کنم توی این روزایی که خیلی سخت با خودت مهربون باش💔 هیچ رتبه‌ای ارزش جون تو رو نداره کنکور قرار نیست همه آینده تو باشه حرف خانواده هم ارزشی نداره تو خودت تلاش کردی سختی کشیدی الانم میتونی تلاش کنی و به چیزای خیلی بالاتر از یه رتبه کنکور برسی مطمئنم لایق چیزای خیلی خوبی

من رتبه کنکورم اونقد خوب نشد ولی دانشگاه دولتی میرم همین امسال هر رشته‌ای شد و توان پشت موندن ندارم خیلی خونوادم بهم تیکه میندازن و سرزنشم میکنن مامانم چندروزه باهام قهره و هیچ صحبتی نمیکنه بهش امروز گفتم لج کن ببین تهش چی میشه دیگه خیلی حالم بده همش بهم میگن تو هیچ گوهی نشدی تهش و... هزاربار صحنه خودکشی و مرگمو تو ذهن خودم ساختم فقط نمیدونم چرا واقعا هنوز زندم حالم داره ازین زندگی به هم میخوره از ساعت ۴ تو اتاقم نشستم دارم گریه میکنم و صدامو تو بالش خفه میکنم💔 همش به سرم میزنه صبحا که اینا نیستن یه بلایی سر خودم بیارم خلاص شم چیکارکنم... باید بار این عذاب و حرفهارو تا اخر عمرم به دوش بکشم:) حالم از خودم و این اوضاع بیشتر به هم میخوره که حداقل ۲ سال تموم وقت و زندگی و عمرمو گذاشتم و کلی تلاش کردم اما تهش بی نتیجه شد با خودم همش میگم کاش درس نمیخوندم حداقل انقدم بدبختی نمیکشیدم حداقل رتبمم بد میشد میگفتم حقت بود درس نخوندی ولی من واقعا تا لحظه اخر تلاشمو کردم ولی نشد... این حق من نبود:) دیگه واقعا به وجود خدا و این چیزا اعتقادی ندارم خدا اون موقعا که باید بود هیچوقت نبود تو این ۱۸ سال زندگیم هیچوقت وجود خدارو تو جایی از زندگیم حس نکردم واقعا.. خواهرم رتبش خیلی خوب شده بود ۴ سال قبل کنکور داشت یکسره داره اونو تو سرم میزنه و هرچی اون میگه رو قبول میکنه انگار خداست همش کارایی ک اون میکنرو به رخ من میکشه دوستام رتبه‌هاشون از من خیلی بهتر شد و رتبه همرو مدیرمون بهش گفته و اوضاع بدتر شده کاش زودتر تموم شه همه چی فقط ببخشید انقد حرف زدم خیلی تنهام و با هیچکی نمیتونم راجب این قضیه حرف بزنم فقط تو ناشناس بعضیا میگم دردمو..