کُنجی با عنوانِ آرامجآی*

درودددد عیزمممم میشه لطفا بیزحمت از اهنگهای شجریان /سنتی بزاریییییی⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻💘💘💘💘

جهان من بدون تو یه رنج بی ‌نهایته تحمل ندیدنت فقط به حرف راحته…!

خدا تمام دختر هارو از شر مردان تاکسیک،خیانتکار،بی عرضه،بدریخت،بی هدف،بی پول،رفیق باز،هول دور نگه داره الهی امین!🌟

زیرِ رگبارِ مصیبت بی کسی تنها کسم بود..

شاید خوشبختی اون گربه سفید کوچولو بامزه اس که مامانم نمیزاره داشته باشمش جدی😭

فردا دوباره پاییز میشه باز دلش ز غصه لبریز میشه باز…

کمپ 3 کومان با اختلاف بهترین پلن روز

اینجوری همیشه همراهشم…

اونی که می خواستی تو غبارا گم شد مرغی شد و پشت حصارا گم شد..

و حالا در وصفِ حال بانو مرجان میگه:

برای تو مینویسم… برای تویی که روزی عزیزجانم صدایت میزدم اما حالا برایم غریبه ای با هزاران خاطره ای که از یادم فراموش نمیشوند نمیدانم چرا زندگی بدونِ تو برایم عادی نمیشود چند شبی ست هیچ شبی برایم صبح نشده و من هنوز هم در تاریکی آن شب مانده ام همان شبی که خود راه نشانت دادم و با تمام توانم داد زدم دیگر نمیخواهمت… غمت با تمام قوا بر روی قفسه سینه ام نشسته و مرا رها نمیکند مگر چقدر تورا دوست داشتم که اینگونه عزایت را گرفته ام؟ مگر خودم به تو راه رفتن نشان ندادم؟ قصه ی ما از آغاز به گونه ای دیگر بود گویی خدا به دل هایمان نگاه کرده بود و هرکدام از ما را بر اساس خواسته های فرد دیگر ساخته بود هر لحظه درکنارت بودن برایم زندگی دیگری بود و تنها غم من کم بودن مدت این عمر برای زندگی با تو بود هر لحظه خوشبختی را از اعماق وجود حس میکردم و هنوزم نمیدانم آیا تو واقعا خوب بودی یا من تورا خوب میدیدم؟ هر آنچه بودی و بودم ورق برای ما برگشت تا دقایقی قبل برگشتش در دیده تورا بهترین تصور میکردم و فکر میکردم جز تو کسی در دنیا وجود ندارد بی خبر از آنچه روزگار میخواهد بر سرم بیاورد قربانت بروم بعد از آن بار ها تلاش کردم تورا از خود متنفر کنم تا دیگر سراغم را نگیری تا آینده ات را با زندگی من پیوند نزنی و راهت را از من جدا تصور کنی تا نفهمی تورا از خودم هم بیشتر دوست دارم در تلاش اول فکر کردم نمیتوانم تورا از خود دور کنم به خود میگفتم تو هرگز مرا با اینهمه سوالِ به جواب نرسیده رها نخواهی کرد اما تلاش دومت همه چیز را عوض کرد در تلاش دوم انتظار داشتم درباره ی رفتن شکی در دلم بیوفتد ، چیزی مرا نگه دارد خلاف تمام ماجرای بوجود امده توسط تو ثابت بشود اما بی آنکه حتی متوجه بشوی مرا مطمئن کردی برای رفتن.. بعد از آنکه خودم در را بر روی تو بستم پشت آن در تا سحر بی وقفه گریستم چون میدانستم با اینکه در را قفل نکرده ام تو دیگر تلاشی برای باز کردنش نمیکنی و در ان غم تنها از خود و دیگران یک سوال داشتم که چرا؟ چرا چنین شد؟ چرا حتی به دروغ هم نمیتوانم خودم را کنار تو تصور کنم؟ هر لحظه به تعداد چرا ها اضافه میشود هر لحظه کسی در گوشم نجوا میکرد که من اشتباهی نکردم و تو مقصر این ماجرا بودی ولیکن میدانی که این چیزی نیست که دلم میخواهد بشنوم دلم صدای گرم تورا میخواهد دلم میخواهد در خیابان که راه میروم از سویی با صدای زیبایت مرا موفنری صدا بزنی و ورق را به قبل برگردانی دلم بوسه ای به چشمان قهوه ای رنگت را میخواهد اما چه کنم که فاصله بین من و تو از من و خوشبختی ها هم دور تر است… هر لحظه منتظرم تو از سمتی بیایی و به تمام چرا ها پاسخ دهی ولیکن تو مرا میان اینهمه پلیدی به جای مانده از خودت تنها گذاشتی نمیدانم دلم میخواهد برگر‌دی یا نه ولی میدانم در آخرین لحظات، بودن در کنارت مرا غمگین میکرد و حتی وقتی از کنارت رفتم هم شاد نشدم آن غم برایم ابدی شد بر قلبم حک شد حال هر گاه به قلبم نگاه میکنم باز هم چرا ها برایم تکرار میشوند دلم میخواد دستی برسانی مرا در آغوش بگیری و بگویی همه چیز را درست میکنی و این تنها یک حرف زیبا نباشد از ان حرف ها که هر کسی در گفتنش ماهر است نباشد اما حیف که تو تنها حرف بودی و هستی و من عمل میخواستم میدانی سخت ترین قسمت رفتنم چه بود؟ اینکه میدانستم اگر بروم تو به سراغم نمی آیی یا اگر بیایی از سر دلتنگیست نه دوست داشتن و مهم بودن من و غم هایم احساس بدی دارم از همه چیز میهراسم حتی از خودم قبل این ماجرا هر بار این احساس به سویم می آمد حرف زدن با تو مرا از این حس کذایی دور میساخت اما اکنون که خودت دلیل بوجود امدن این حسی مرا رها کرده ای و من در آغوش این احساس دفن شده ام…

باقی مانده از ۲۶ شهریور ماه۴۰۵

همه ی آدمارو بعدِ تو بخشیدم، همه رو بخشیدم اما تورو؟ نه!