📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر

جنین‌ها طوری در پشت ویترین قرار گرفته‌اند که اگر به آنها دست بزنی-- مثل عروسکی که داخل شکمش ساعتی کار گذاشته باشند- ناگهان به صدا در خواهند آمد و سرود ناقصی را زمزمه خواهند کرد: تیک تاک، تیک تاک انتظار، سکوت ، پرسه -- تیک تاک، تیک تاک انتظار، هیاهو، خستگی-  تیک تاک، تیک تاک،  درخت، پرنده آسمان تیک تاک، تیک تاک..... و بعد صدا به سکوت می‌گراید و تو در بهت فرو می‌روی که یعنی چه؟ ولی کنجکاوی تو، مجبورت می‌کند که دوباره به جنین دست بزنی و دوباره ساعت داخل شکم شروع به کار می‌کند و می‌فهمی که پس از هر تیک تاک می کوشد با جمله ای یا کلمه ای با تو رابطه بر قرار‌ کند»(طلا در مس، جلد دوم، صص ۱۲۵۵-- ۱۲۵۷). براهنی با این استعاره‌ها درباره‌ی شعر احمدرضا احمدی پیشگویانه رازی را برملا کرده بود. او از کنجکاوی و وسوسه‌ی مخاطب در مقابل شعر احمدی زمانی پرده برداشت که هنوز ده‌ها مجموعه شعر احمدرضا احمد چاپ نشده بود و هنوز هم این کنجکاوی وسواسی مخاطبان شعر احمدی فروکش نکرده است. آیا شعر احمدی از رازی خبر دارد که مخاطب نمی‌داند؟ براهنی به این نکته نیز به استعاره اشاره کرده است: "این جنین حرف می زند، ولی بریده بریده می‌گوید، ناقص می‌گوید، تکه تکه حرف می‌زند و نمی‌تواند به طور کامل رابطه برقرار کند و هر وقت ساعت داخل شکمش ساکت می‌شود، شنونده راحت می‌شود و اگر دوباره سر وقت او برود از سر کنجکاوی است و برای این است که گمان می کند، ممکن است، این گنگ خواب دیده، ناگهان با معجزه‌ای مسیحایی زبان باز کند و رابطه‌ی ناقص خود را تکمیل کند، پل ناقص را تمام کند و در جرگه‌ی حواریون واقعی حقیقت در آید»( همان: ۱۲۵۸). شعر احمد رضا احمدی این گونه یک «جادوی ناتمام» است. مخاطب در انتظار راز در پشت شعر او متوقف می‌شود نه می‌تواند از راز دل بکند چون شعر به‌گونه‌ای وانمود می‌کند که حامل راز بزرگی است و نه شعر احمدی زبان آن را دارد که حقیقت را بگوید تا خواننده انتظار کشنده را تحمل نکند. این وضعیت چگونه در شعر احمدی رخ داد؟ در ایران قواعد سمبولیسم ناب غربی ناقص اجرا شد. سمبولیسم در زبان، حقیقت نابی را جستجو می‌کرد که هرگز گفته نشده باشد.  وقتی این «میراث مبهم مقدس» به ایران آمد راز و رمزش تغییر کرد چرا که ایران دوره‌ی پهلوی تبدیل به زندانی سراسری شده بود بنابراین سمبولیسم ایرانی با زیبایی‌شناسی زندان برساخته شد. شعر موج نو می‌خواست از این قاعده‌ی سیاسی بگریزد چنانکه شعر حجم به نوعی پدیدارشناسی فرمالیستی دست یافت اما شعر احمد رضا احمد بهترین حالت را در فرمی یافت که ادای راز داشته باشد اما هرگز از حقیقت چیزی نگوید به همین دلیل زبان پیامبرانه سمبولیسم اجتماعی را رها کرد و معصومیت زبانی را به شکلی درآورد که با ارجاع به زبان روزمره می‌خواهد به‌مثابه‌ی کودک - پیامبر حرف زند. بی دلیل نیست که براهنی برای فهم عمیق احمدی هر چه تلاش کرده چیز جز استعاره‌های کودکی به ذهنش نرسیده است. چنانکه گفته است: «شعر احمدی به سنگی می ماند که بچه‌ای معصوم و ناقلا، با بی‌هدفی به طرف شیش‌ ی پنجره ای پرتاب کرده است ( همان: ۱۲۵۹) شعر احمدی مثل سوت صمیمانه ی پسری هفت هشت ساله از زیر پنجره خانه‌ی دختری پنج شش ساله است( همان : ۱۲۶۰). ‌‌‌‌‌🛑همراه ما باشید.در 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑✳️ او در مجموعه‌هایی چون طرح، وقت خوب مصائب، روزی برای تو خواهم گفت و ده‌ها دفتر دیگر، منطق خطی شعر فارسی را شکست و به جای آن، نوعی مونتاژ عاطفی و تداعی‌های آزاد را نشاند. در ادبیات کودک نیز، به‌ویژه در آثار منتشرشده در کانون پرورش فکری، تخیل را از نقش آموزشی و اخلاقی رها کرد و به کودک، حقِ رؤیا دیدن داد. این‌ها دستاوردهای کوچکی نیستند؛ احمدرضا احمدی، بیش از آنکه شاعر چند شعر ماندگار باشد، بنیان‌گذار یک نحو تازه در شعر معاصر است. اما هر انقلاب فرمی، اگر نتواند نسبت خود را با جهان بیرون بازتعریف کند، دیر یا زود به عادت فرمی تبدیل می‌شود. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که پروژه احمدرضا احمدی به بن‌بست می‌رسد. در شعر او، زبان دیگر وسیله کشف واقعیت نیست؛ خودِ زبان به واقعیت بدل می‌شود. نشانه‌ها دیگر به جهان ارجاع نمی‌دهند، بلکه به شبکه‌ای از نشانه‌های دیگر متصل‌اند. درخت، برف، پنجره، اسب، کودک و باران، به جای آنکه حامل تجربه‌ای تاریخی باشند، در مدار بسته‌ای از زیبایی‌شناسی حرکت می‌کنند. هنگامی که فرم، به جای آنکه ابزار شناخت باشد، موضوع شناخت شود، هنر به‌تدریج از نیروی انتقادی خود تهی می‌شود. این همان لحظه‌ای است که سبک، جای جهان را می‌گیرد. در این معنا، احمدرضا احمدی شاید مهم‌ترین نماینده شعری باشد که به «خودمختاری هنر» ایمان داشت؛ شعری که می‌خواست از سیاست، ایدئولوژی، تاریخ و هرگونه ارجاع مستقیم به واقعیت فاصله بگیرد تا استقلال خود را حفظ کند. اما استقلال، همیشه به معنای آزادی نیست. گاه استقلال، به انزوای اثر می‌انجامد. وقتی شعر از مناسبات قدرت، نابرابری، خشونت، حافظه جمعی و تجربه زیسته جامعه فاصله می‌گیرد، ناخواسته جهان را به امر خصوصی تقلیل می‌دهد. در چنین وضعیتی، رنج دیگر منشأ اجتماعی ندارد؛ صرفاً به احساسی فردی بدل می‌شود. شعر، به جای آنکه شکاف‌های جهان را آشکار کند، آنها را در مهِ خاطره و نوستالژی محو می‌کند. این انتخاب، انتخابی زیباشناختی است، اما پیامدی ایدئولوژیک دارد؛ زیرا هر هنری که تضادهای جهان را حذف کند، به شکلی ناخودآگاه، وضع موجود را طبیعی جلوه می‌دهد. از همین رو، احمدرضا احمدی را باید هم‌زمان ستود و نقد کرد. او زبان شعر فارسی را سبک‌تر، شفاف‌تر و موسیقایی‌تر کرد؛ اقتصاد واژگان را به اوج رساند؛ نشان داد شعر می‌تواند بدون روایت، بدون خطابه و حتی بدون استعاره‌های متعارف نیز شعر باشد. تأثیر او بر شاعران دهه‌های بعد، از گرایش به مینیمالیسم تا حذف پیرنگ و گسترش نوشتار تداعی‌محور، انکارشدنی نیست. اما درست در همان نقطه‌ای که زبان را آزاد کرد، جهان را از شعر کنار گذاشت. اگر شعر بزرگ، جایی است که زیبایی و حقیقت یکدیگر را به چالش می‌کشند، شعر احمدرضا احمدی اغلب زیبایی را بر حقیقت ترجیح داد. شاید به همین دلیل، آثارش هنوز خواندنی‌اند، هنوز الهام‌بخش‌اند، اما کمتر ما را وادار می‌کنند جهان را دوباره ببینیم. او معمار یکی از باشکوه‌ترین بناهای فرمی شعر معاصر بود؛ بنایی که از درون خیره‌کننده است، اما پنجره‌های اندکی به خیابان تاریخ باز می‌کند. 📚شعر احمدرضا احمدی و وسوسه‌ی یک جادوی ناتمام ✍دکترسیناجهاندیده همه احمدرضا احمدی را دوست دارند؛ زیرا در شعر او چیزی پنهان است که گفته نشده است. این راز را تنها احمدرضا احمدی کشف کرده است، این که در گفتن راز پر گویی کنی اما هرگز آن راز را افشا نکنی. به همین دلیل در شعر‌هایش معصومیتی پنهان است که سبب می‌شود تا  مخاطبانی بی‌مخاطب داشته باشد  یعنی مخاطبانی با نخواندن شعر احمدی از شاعریش دفاع می‌کنند. اولین بار براهنی بود که این حس گنگ را در نقد کوبنده و هوشمندانه‌اش بر شعر احمدرضا احمد با عنوان «مناجات بک جنین» آشکار کرد. نقد براهنی یا یک تصویر  استعاره‌ی پیچیده شروع می‌شود: «نمی‌دانم این جنین‌های توی الکل را دیده‌اید یانه؟ توی شیشه‌ی بزرگ، داخل الکلی که بر آن سکوت مطلق حکم می‌راند، این جنین‌ها گاهی شبیه مجسمه‌های چاق بودا هستند و پیشانی‌های بلند مخلوط شده با سر دارند، باصورت‌های پف کرده‌ی ارغوانی که الکل هاله‌ای از لبخند ژوکوند بر آنها نشانده است. ...

احمدی 🛑✳️درنگ هایی در باب شعرهای زنده یاد احمدرضا احمدی 🛑✳️📚احمدرضا احمدی؛ پایان یک رؤیای زیباشناختی 🛑✳️✍ بابک شاکر 🛑در مواجهه با احمدرضا احمدی، نخست باید از یک سوءتفاهم قدیمی عبور کرد؛ اینکه نوآوری زبانی، به‌خودی‌خود، نوآوری ادبی است. احمدی بی‌شک یکی از معدود شاعرانی بود که توانست یک «نظام بیانی» مستقل خلق کند؛ نظامی که در آن جمله از وظیفه روایت آزاد شد، تصویر از استعاره کلاسیک فاصله گرفت، و سکوت، حذف و گسست، به عناصر سازنده شعر تبدیل شدند. در ادامه می خوانید👇

🛑🌈درنگی در شعر 🛑✳️تهیه وتنظیم مطالب ادبی👇 🛑✳️#فرامرز_محمدی_پور شاعر،نویسنده،پژوهشگر،روزنامه نگار گیلانی(لنگرود) 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑🌈☀️🌻🌈بخش صبحگاهی تقدیم میکند 🌈صبحتـون بـه درخشش آفتاب 🌈و روزتان سرشار از رویش مهر 🌈طلوعی دیگر و امیدی دیگر و 🌈نگاهی دیگر به خورشید آفرینش 🛑✳️🌈☀️درود همراهان ارجمند رادیو راهیان شعر. 🛑✳️🌈صبح سه شنبه تون پر از لبخند و شادی امروزتـون پر از اتفاقات خوب♥️ 🛑همراه ما باشید در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑✳️امروز سه شنبه ۲۳تیرماه ۱۴۰۵✳️🛑🛑✳️🤲الهی به امیدِ تو... 🛑✳️♥️خدایا تورا سپاس 🛑✳️🌈امروز نفس میکشیم، زندگی میکنیم 🛑همراه ما باشید.در 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰

💠دوستان و همراهان عزیز شب تابستانی‌تون به‌خیر🍂🍃🍁🍂🍃🍁🌿☘️🍁🍂🍂 🛑 🍃با بخش #شبانه همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑🌈🎵✳️درود همراهان گرانقدر رادیو مجازی راهیان شعر، علاقه مندان بخش موسیقی . عصرتان بخیر💐 🛑در برنامه امروز  ، ترانه هایی از ✳️🎤 🎵 مصطفی راغب را برایتان به اشتراک میگذاریم ✳️🎵مصطفی راغب که ما او را با نام هنری راغب می‌شناسیم، یکی از خوانندگان خوش صدای موسیقی پاپ است که در سال ۱۳۶۸ در تهران متولد شده است. او کار خود را با نقاشی، بازیگری و آواز آغاز کرده است و یکی از پرافتخارترین خوانندگان کشورمان به حساب می‌آید. اولین استاد راغب در حوزه موسیقی، استاد اکبر عزیزی بود. پس از ایشان نیز از اساتیدی همچون مجید کیانی، علی جهاندار و حمیدرضا نوربخش استفاده کرد. فعالیت رسمی خود را در زمینه خوانندگی از سال ۱۳۸۵ شروع کرد.او توانست طرفداران زیادی را جذب کرده و با استقبال بسیاری مواجه شود. این خواننده با هنرمندانی زیادی همچون فرید سعادتمند، علی قمصری و بابک بابایی همکاری کرده است. راغب ،مدرس آواز ایرانی نیز است... 🛑همراه ما باشید.در 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸