N

با بغض نگاهش کردم و گفتم: این همه پای تو ماندم که خودت را اینطور از چشمانم بی‌اندازی؟

چشماش می‌گفت بیا، کلماتش می‌گفت برو؛من به سمت چشماش رفتم،ولی کلماتش منو بدرقه کردند.

من برای اخرین بار تلاشم رو برات کردم،و میدونستم تهش هیچی نیست اما بازم انجامش دادم چیز هایی گفتم که هیچوقت هیچکس باعث نمیشد به زبون بیارم،هیچوقت تا این حد نخواستم یه رابطه رو درست کنم،اما همیشه تلاش‌های یک طرفه چیزی جز حماقت آرزو دوست داشتن نیست.

و دیگرحضورش برایم ارزشی نداشت وقتی یادم میامد که من داشتم میسوختم و او جوری رفتار میکرد که انگار غریبه و گناهکاری پیش نیستم.

دلم می‌خواست در عصر دیگری دوستت می‌داشتم؛ در عصر تالارهای باشکوه و موسیقی ویولن،رقص‌های درباری ،گل‌های خشک شده میان صفحات کتاب،و قرار هایی پنهان پشت پنجره‌های بلند رو به باغ.

اتفاقا برو بهش پیام بده،بازم غرورتو بزار زیر پات،زنگ بزن،فالوش کن،دوباره احساستو بیان کن،بزار پشیمونت کنه بزار بزنه تو ذوقت بزار احساساتتو خدشه دار کنه اون موقع میفهممی چطوری دل بکنی.