무심

روزی دوبار فکر می‌کنم دیگه «نمی‌تونم» ولی همچنان دارم می‌تونم.

🌑✨

نمی‌دونم، شایدم آدم نباید تو ذهنش جلو جلو پیش بره.

ازین به بعد تنها واکنشی که در مقابل هرچیزی نشون میدم فقط نگاه کردنه، حوصله‌ی حرف زدن و توجیح کردن و توضیح خواستن ندارم.

زیاده روی کردم، در فکر کردن، در دوست داشتن، در تلاش کردن، در حرف زدن، در اعتماد کردن، در غصه خوردن، در تفریح کردن، در خسته بودن، در تنها موندن، در زنده بودن، همیشه بیش از حد بودم.

گرون ترین درسای زندگیتو از ارزون ترین آدما یاد میگیری.

23:23

وقتی رشتت گرافیکه:

ᵗʳᵘˢᵗ ⁱˢ ⁿᵒᵗ ˢᵒᵐᵉᵗʰⁱⁿᵍ ᵗʰᵃᵗ ᶜᵃⁿ ᵇᵉ ᵉᵃˢⁱˡʸ ʳᵉᵍᵃⁱⁿᵉᵈ

اتاقم بعد از ورود به گرافیک:

وضعیت اعصابم:

رشتت رو دوست داری؟ ـ اره خیلی دوست دارم فقط کمرم ،گردنم،دستم،سرم درد می‌کنه:)

:))))))

خورشید به ماه گفت: جایمان را عوض کنیم؟ ماه گفت: آیا میتوانی طاقت بیاری برای کسایی که شب ها گریه می‌کنند؟ خورشید گفت: آیا تو میتوانی افکار کسانی را تحمل کنی که برای گریه کردن منتظر شب می‌مانند؟

این رو فقط کسانی که از تحصیل خسته هستن فوروارد کنن.

واکنش من به دل شکستگی، حذف کردنِ خودم از زندگی آدماست.