𝐏𝐢𝐞𝐜𝐞 𝗼𝐟 𝗺𝐞

یه بشقاب از سر میز کم کردید

یه چراغ رو توی هر خونه خاموش کردید

یه جفت کفش سفید رو قرمز پس دادید

یه گوشی پر از خاطره رو برای همیشه خاموش کردید

یه نون‌آور، کارآفرین کم کردید

یه آدم رو توی ولنتاین تنها کردید

یه خواهر رو بی‌برادر کردید

یه برادر رو بی‌خواهر کر‌ید

یه بابا رو بی‌بچه کردید

یه بچه رو بی‌بابا کردید

یه مادر رو بی‌پناه کردید

یه سلام صبح‌بخیر از هر خونواده کم کردید

یه موی بافته شده قیچی کردید

یه دنیا امید رو ناامید کردید

یه دنیا آرزو رو خاک کردید

امروز ۴۰مین روزه.

بدون استثنا آدمای متولد شهریور خیلی قشنگن.

چهلمِ چهل ‌هزار زندگیه.

از تمام دار دنیا، قلبی حساس و فکری دائما مشغول به من رسیده.

و گاهی اوقات نعمت ها به شکل یک انسان سر راهت قرار میگیرن.

ترومای ۱۸ و ۱۹ دی اومد سراغم.

از امشب دقیقاً چهل روزه که دیگه زندگی نکردیم.

00:00 تماشایت میکردم، با چشمانی که لهجه‌ی بوسه داشتند...

وقتی تو رابطه ای با بقیه لاس نزن وقتی تو رابطه ای دختر/پسر غریبه فالوو نکن وقتی تو رابطه ای با جنس مخالف درد و دل نکن وقتی تو رابطه ای پنهان کاری نداشته باش وقتی تو رابطه ای از جزئیات ارتباطتون به دوستات نگو وقتی تو رابطه ای پارتنر رو با هیچکس مقایسه نکننن

امروز افسردگی داشت باهام صحبت می‌کرد. گفت خیلی خوشحالم که تو زندگیمی.

آدما می‌تونن بهت بگن طاقت دیدن ناراحتیت رو ندارم ولی قلبت رو بشکنن، می‌تونن بگن بدون تو نمی‌تونن و درنهایت خودشون ترکت کنن، آدما می‌تونن قول موندن بدن ولی در یک چشم به هم زدن یه جوری‌ تنهات بذارن و برن که انگار هیچ‌وقت نبودن.

عادلانه نیست یک بار دنیا آمدن و هزاران بار مردن!

بهار که بیاید در این سرزمین گلستانی خواهد شکفت؛ ما هزاران گل پَر پَر در این خاک کاشته ایم.

‏آدم خیلی چیزارو یادش می‌مونه، ولی دیگه راجبشون حرف نمیزنه.

آدم یک‌بار به دنیا میاد، اما هزار بار از غم‌ و غصه میمیره.

دلم میخواد نباشم به کل.

:)