ᴹᴵᴰᴺᴵᴳᴴᵀ

POV:

میگن عشقی که به گریه رسیده هیچوقت اشتباه نبوده، خواستم بگم من برات خیلی گریه کردم.

یکم سلامت روان برام مونده بود که اونم به امید خدا با شروع دانشگاه فقط ی سلام ازش میمونه.

بنده یک Criminal هستم. کیری مینالم.

‏به آدمای زشت فرصت ندید، برای شما میشه خجالت برای اونا میشه رزومه.

‏من بلاکت نمیکنم، من نگهت میدارم مث خودت باهات رفتار میکنم.

غم خودم به کنار غم رفیقام بیشتر پدرمو درمیاره.

من از اون پسرایی‌ام که بدون در نظر گرفتن موقعیت مکانی بوست میکنه.

دلم لازانیا و حدودا ۱۰۰ میلیارد پول میخواد.

به شخصه هرچی سنم بالاتر میره بیشتر خروسارو درک میکنم که از خواب بیدار میشن و جیغ میکشن.

‏به طور افتضاحی درتلاشم که دوروبریام نفهمن دارم از هم میپاشم.

کاش وقتی مستم بابام انقد معاشرتش باهام گل نکنه.

مگه چندبار زندگی ميكنم كه هی بخوام خودمو به شما کصکشا ثابت كنم، آقا من بدم؛ از من فاصله بگیرید، من دیگه نه دنبال تاييدم نه توضيح.

از مادرم ممنونم که جوری منو تربیت کرده که فحش ندم، البته موفق نبوده ولی خب من بازم تشکر میکنم.

چميدونم مثلا خورشيدو بردارو بيا، آفتابى شو بخاطرم.

کسی‌ میدونه چجوری باید ساعت خوابمو تنظیم کنم که دیگه بیدار نشم؟

‏لاو لنگوئج من زیاد نگاه کردنه؛ اگه همینجوری یهو مات فیست شدم بدون دلم برات رفته.

شما به رفیق من ۵ ثانیه بیشتر زل بزنی، میری توی لیست دخترایی که بهش پا دادن.

الانِ بنده رو نبينيد، یک زمانى نماد ادب و شخصیت يک خاندان بودم.