رَخـتڪَـنِ بـازَنـده‌هـا

احتمال بالا چرا.

سر همین بنده سال هاست لقبم رو این گذاشتم...زیادی به دلم میشینه

هم خودش هم معنیش هم تلفظش.

زیاد این اسم رو دوست دارم

کلا اسمش

سریالش رو دوست دارم.

اما خب تا توانم هست سعی میکنم ببینم

من مدرسه دارم...

خب پس از هفته‌ی بعد شروع میکنیم 🥹

دوست دارم همراهی کنم منم اما فعلا دارم میکائیل رو میبینم.

عزیزان دست به قلم، کسایی که می‌نویسین. این پیام رو فور کنید، فولدر بسازم، همکاراتون رو پیدا کنید.

فقط دست به قلم ها.

ظرفیت: محدود. جوین باشی خوشحالم می‌کنی.🌱

سکوت میکنم و فقط تشکر میکنم زیادی سپاسگزارم بابتش...

این زیاد از حد زیبا و با ارزشه برام...

برای عزیز جان،میکائیل؛ بعضی آدم‌ها را نمی‌شود فقط با گفتن«رفیق»توصیف کرد؛چون رفاقتشان در چند کلمه خلاصه نمی‌شود.باید از روزهایی گفت که بودند،از وقت‌هایی که شاید خودشان هزار دغدغه داشتند اما باز جایی برای رفاقت باقی گذاشتند..تو برای آقای قاضی از همان آدم‌هایی..نمی‌دانم زندگی تا امروز چند بار خسته‌ات کرده،چند بار مجبور شده‌ای خودت را جمع کنی و دوباره از جایی که افتادی بلند شوی؛اما می‌دانم هیچ‌کس بدون گذراندن روزهای سخت،این‌قدر محکم نمی‌شود. شاید خیلی از چیزهایی که در دلت گذشته را هیچ‌وقت نگفته باشی..شاید بعضی جنگ‌ها را فقط خودت می‌دانی و خودت؛اما مهم این است که با تمامشان،هنوز ایستاده‌ای. و میان تمام این روزها،یک چیز را هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم؛اینکه پشت آقای قاضی بودی. رفاقت فقط آن روزهایی نیست که کنار هم می‌خندیم و همه‌چیز خوب است..رفاقت واقعی آنجایی خودش را نشان می‌دهد که حال آدم خوب نیست،حوصله‌ی حرف زدن ندارد،زندگی روی خوشش را نشان نمی‌دهد و با این حال،یک نفر هنوز می‌گوید:«من هستم.» تو برای من از همان آدم‌هایی. شاید یک روز مسیر زندگی‌مان آن‌قدر تغییر کند که هرکداممان درگیر آینده‌ی خودمان شویم،اما بعضی آدم‌ها را حتی فاصله هم نمی‌تواند از خاطره‌ی آدم پاک کند. و من امیدوارم آینده،برای تو جبران تمام آن روزهایی باشد که زندگی به تو سخت گرفت. امیدوارم یک روز،بعد از تمام این فراز و نشیب‌ها،خودت را جایی ببینی که امروز فقط آرزویش را داری. روی صندلی یک دادگاه،با کت وکیلت،و پرونده‌ای در دست. و شاید آن روز،وقتی اولین بار به عنوان یک وکیل وارد دادگاه شدی،یادت بیاید یک زمانی یک آقای قاضی بود که از ته دل برای رسیدنت به آن روز آرزو می‌کرد. من واقعاً امیدوارم وکیل بشوی. نه فقط برای عنوانش؛برای اینکه می‌دانم آدمی که خودش سختی را فهمیده،اگر روزی مقابل آدمی بایستد که تمام امیدش به یک نفر است،می‌تواند درد او را بهتر از خیلی‌ها بفهمد. امیدوارم یک روز آن‌قدر موفق شوی که تمام خستگی‌های امروزت ارزشش را پیدا کنند. آن‌قدر جلو بروی که وقتی به گذشته نگاه می‌کنی،به خودت بگویی:«خوب شد کم نیاوردم.» فقط اگر یک روز خسته شدی،استراحت کن اما رؤیات را زمین نگذار. اگر یک روز شکست خوردی،دوباره شروع کن. اگر یک روز کسی گفت نمی‌توانی،بگذار آینده‌ات جوابش را بدهد. و اگر یک روز خودت به خودت شک کردی،یادت بیاور که چند بار تا امروز از روزهای سخت عبور کرده‌ای. تو هنوز اول راهی..هنوز پرونده‌های زیادی مانده که باید ورق بخورند،هنوز دادگاه‌هایی هست که باید در آن‌ها بایستی و هنوز رأی‌های زیادی هست که قرار است به نام تو صادر شوند. فقط این یکی را از آقای قاضی رفیق دور،قبول کن؛یک روز وکیل می‌شوی.و آن روز،من از ته دل خوشحال می‌شوم که رفیقی داشتم که رؤیایش را جدی گرفت و تا رسیدن به آن،جا نزد..رفیق بمان،حتی اگر دنیا هزار بار شکلش را عوض کرد.چون بعضی رفاقت‌ها را آدم انتخاب نمی‌کند؛زندگی،در سخت‌ترین روزها،آن‌ها را به آدم هدیه می‌دهد. و تو یکی از همان هدیه‌هایی. با تمام احترام و رفاقت؛ آقای قاضی. for;@Mikael_Home

این رو میتونید از چنل هاتون دیلیت بزنید،لطف کردید همگی

i wanna go back home🎱

این پیامو+این،فوروارد کن چنلت؛ بنا بر شناخته م ازت یا هر چیز دیگه ای،برات نامه بنویسم؛

ظرفیت تا خط خوردگی.

این اهنگه وایب زندگیم رو داره؛