𝙎𝙪𝙣 𝘿𝙤𝙡𝙡
前往频道在 Telegram
˚୨୧⋆｡˚ ⋆ . @CharlotteWinchester_bot ⋆ ˚｡⋆୨୧˚ ˚୨୧⋆｡˚ ⋆ @sundoll_Answers ⋆ ˚｡⋆୨୧˚
显示更多未指定国家未指定类别
180
订阅者
-224 小时
-97 天
-1130 天
帖子存档
180
در موتورهای معمولی، رانش تقریباً در یک راستای ثابت ایجاد می‌شود. اما در موتورهای مجهز به Thrust Vectoring، جهت خروجی موتور قابل تغییر است. در نتیجه، علاوه بر سطوح آیرودینامیکی، خود نیروی رانش موتور نیز می‌تواند در کنترل حرکت هواپیما نقش داشته باشد. ترکیب: کانارد + طراحی آیرودینامیکی + کنترل دیجیتال پرواز + بردار رانش باعث شده برخی مدل‌های Su-30 توانایی انجام مانورهایی با زاویهٔ حملهٔ بسیار بالا و سرعت نسبتاً پایین داشته باشند. شرکت UAC نیز کنترل بردار رانش را یکی از عوامل اصلی مانورپذیری بالای Su-30SME معرفی می‌کند. این موتورها از نوع توربوفن پس‌سوز هستند و هر موتور در حالت پس‌سوز حدود ۱۲٬۵۰۰ کیلوگرم‌نیرو رانش ایجاد می‌کند؛ بنابراین مجموع رانش اعلام‌شده در حالت پس‌سوز حدود ۲۵٬۰۰۰ کیلوگرم‌نیرو است
180
مهم‌ترین نقاط قوت خانوادهٔ Su-30 را می‌توان این‌گونه جمع‌بندی کرد: ۱. مانورپذیری بالا به دلیل طراحی آیرودینامیکی، کانارد و کنترل بردار رانش. ۲. برد و مداومت پروازی زیاد به دلیل ظرفیت بالای سوخت و قابلیت سوخت‌گیری هوایی. ۳. چندمنظوره بودن توانایی انجام مأموریت‌های هوا‌به‌هوا، هوا‌به‌سطح و دریایی. ۴. ظرفیت بالای حمل تسلیحات در Su-30SME تا ۸ تن بار جنگی اعلام شده است. ۵. دوسرنشینه بودن که برای مأموریت‌های پیچیده مزیت عملیاتی محسوب می‌شود. ۶. قابلیت ارتقا ساختار خانوادهٔ Su-30 اجازه داده است رادار، اویونیک، جنگ الکترونیک و تسلیحات در طول زمان ارتقا پیدا کنند. واژهٔ Multirole برای Su-30 بسیار مهم است. یک هواپیمای چندمنظوره باید بتواند در نقش‌های مختلف فعالیت کند. Su-30 می‌تواند برای مأموریت‌هایی مانند: برتری هوایی → رهگیری → حمله به اهداف زمینی → حمله به اهداف دریایی → شناسایی → اسکورت هوایی استفاده شود. یکی از نقاط قوت طراحی Su-30، ظرفیت سوخت نسبتاً زیاد آن است. در مشخصات رسمی Su-30SME، جرم سوخت داخلی معمولی ۵٬۲۷۰ کیلوگرم و حداکثر ظرفیت سوخت داخلی ۹٬۳۰۰ کیلوگرم اعلام شده است. همچنین هواپیما قابلیت سوخت‌گیری هوایی دارد. طبق مشخصات منتشرشده توسط UAC، برد عملیاتی/پروازی اعلام‌شده حدود ۳٬۰۰۰ کیلومتر و با سوخت‌گیری هوایی تا حدود ۵٬۶۰۰ کیلومتر ذکر شده است
180
سوخو Su-30 یکی از شناخته‌شده‌ترین جنگنده‌های چندمنظوره خانواده سوخو است که ریشه آن به طراحی Su-27 بازمی‌گردد. هدف اصلی از توسعه آن، ترکیب توانایی برتری هوایی با برد زیاد و قابلیت انجام مأموریت‌های مختلف هوا‌به‌هوا و هوا‌به‌سطح بود. استفاده از دو موتور AL-31FP، طراحی آیرودینامیکی یکپارچه، کانارد و سامانه کنترل بردار رانش، باعث شده است Su-30 از مانورپذیری بسیار بالایی برخوردار باشد. در کنار این ویژگی، ظرفیت بالای سوخت، امکان سوخت‌گیری هوایی، کابین دوسرنشینه و قابلیت حمل طیف گسترده‌ای از تسلیحات، آن را به یک پلتفرم چندمنظوره تبدیل کرده است. اهمیت Su-30 تنها به طراحی اولیه آن محدود نمی‌شود؛ بلکه این خانواده در طول زمان با توسعه نسخه‌هایی مانند Su-30SM و Su-30SM2 از نظر رادار، اویونیک، جنگ الکترونیک و تسلیحات ارتقا یافته است. در مجموع، Su-30 را می‌توان نمونه‌ای از یک جنگنده نسل چهارم پیشرفته دانست که به جای تکیه بر پنهانکاری، بر ترکیبی از برد، مانورپذیری، ظرفیت حمل تسلیحات، حسگرها و چندمنظوره بودن تکیه دارد.
180
در موتورهای معمولی، رانش تقریباً در یک راستای ثابت ایجاد می‌شود. اما در موتورهای مجهز به Thrust Vectoring، جهت خروجی موتور قابل تغییر است. در نتیجه، علاوه بر سطوح آیرودینامیکی، خود نیروی رانش موتور نیز می‌تواند در کنترل حرکت هواپیما نقش داشته باشد. ترکیب: کانارد + طراحی آیرودینامیکی + کنترل دیجیتال پرواز + بردار رانش باعث شده برخی مدل‌های Su-30 توانایی انجام مانورهایی با زاویهٔ حملهٔ بسیار بالا و سرعت نسبتاً پایین داشته باشند. شرکت UAC نیز کنترل بردار رانش را یکی از عوامل اصلی مانورپذیری بالای Su-30SME معرفی می‌کند. این موتورها از نوع توربوفن پس‌سوز هستند و هر موتور در حالت پس‌سوز حدود ۱۲٬۵۰۰ کیلوگرم‌نیرو رانش ایجاد می‌کند؛ بنابراین مجموع رانش اعلام‌شده در حالت پس‌سوز حدود ۲۵٬۰۰۰ کیلوگرم‌نیرو است
180
مهم‌ترین نقاط قوت خانوادهٔ Su-30 را می‌توان این‌گونه جمع‌بندی کرد: ۱. مانورپذیری بالا به دلیل طراحی آیرودینامیکی، کانارد و کنترل بردار رانش. ۲. برد و مداومت پروازی زیاد به دلیل ظرفیت بالای سوخت و قابلیت سوخت‌گیری هوایی. ۳. چندمنظوره بودن توانایی انجام مأموریت‌های هوا‌به‌هوا، هوا‌به‌سطح و دریایی. ۴. ظرفیت بالای حمل تسلیحات در Su-30SME تا ۸ تن بار جنگی اعلام شده است. ۵. دوسرنشینه بودن که برای مأموریت‌های پیچیده مزیت عملیاتی محسوب می‌شود. ۶. قابلیت ارتقا ساختار خانوادهٔ Su-30 اجازه داده است رادار، اویونیک، جنگ الکترونیک و تسلیحات در طول زمان ارتقا پیدا کنند. واژهٔ Multirole برای Su-30 بسیار مهم است. یک هواپیمای چندمنظوره باید بتواند در نقش‌های مختلف فعالیت کند. Su-30 می‌تواند برای مأموریت‌هایی مانند: برتری هوایی → رهگیری → حمله به اهداف زمینی → حمله به اهداف دریایی → شناسایی → اسکورت هوایی استفاده شود. یکی از نقاط قوت طراحی Su-30، ظرفیت سوخت نسبتاً زیاد آن است. در مشخصات رسمی Su-30SME، جرم سوخت داخلی معمولی ۵٬۲۷۰ کیلوگرم و حداکثر ظرفیت سوخت داخلی ۹٬۳۰۰ کیلوگرم اعلام شده است. همچنین هواپیما قابلیت سوخت‌گیری هوایی دارد. طبق مشخصات منتشرشده توسط UAC، برد عملیاتی/پروازی اعلام‌شده حدود ۳٬۰۰۰ کیلومتر و با سوخت‌گیری هوایی تا حدود ۵٬۶۰۰ کیلومتر ذکر شده است
180
سوخو Su-30 یکی از شناخته‌شده‌ترین جنگنده‌های چندمنظوره خانواده سوخو است که ریشه آن به طراحی Su-27 بازمی‌گردد. هدف اصلی از توسعه آن، ترکیب توانایی برتری هوایی با برد زیاد و قابلیت انجام مأموریت‌های مختلف هوا‌به‌هوا و هوا‌به‌سطح بود. استفاده از دو موتور AL-31FP، طراحی آیرودینامیکی یکپارچه، کانارد و سامانه کنترل بردار رانش، باعث شده است Su-30 از مانورپذیری بسیار بالایی برخوردار باشد. در کنار این ویژگی، ظرفیت بالای سوخت، امکان سوخت‌گیری هوایی، کابین دوسرنشینه و قابلیت حمل طیف گسترده‌ای از تسلیحات، آن را به یک پلتفرم چندمنظوره تبدیل کرده است. اهمیت Su-30 تنها به طراحی اولیه آن محدود نمی‌شود؛ بلکه این خانواده در طول زمان با توسعه نسخه‌هایی مانند Su-30SM و Su-30SM2 از نظر رادار، اویونیک، جنگ الکترونیک و تسلیحات ارتقا یافته است. در مجموع، Su-30 را می‌توان نمونه‌ای از یک جنگنده نسل چهارم پیشرفته دانست که به جای تکیه بر پنهانکاری، بر ترکیبی از برد، مانورپذیری، ظرفیت حمل تسلیحات، حسگرها و چندمنظوره بودن تکیه دارد.
