Life playlist

تازه یه مدیر داشتیم که مربی یوگا بود. بزرگترین و قوی‌‌ترین پلنشم واسه بچه‌های تجربی این بود که کلاس یوگا با مربی‌گری خودش برگزار کنه.

یادمه کلاس یازدهم مدرسه آش گذاشته بود و منو دوستام رفتیم آشو هم زدیم و چون خیلی بامزه بودیم کلی کسشر گفتیم بالای آش و هار هار خندیدیم. باور کنین کارماش زده تو کمرمون. چون خودمو دوستام همه باهم هی بدبخت و بدبخت تر میشیم.

حقیقتاً کافه‌اش همه شعبه‌هاش جمع کرد و نمی‌دونم دقیقاً چرا ولی ناراحت شدم. سندروم استکهلم روم پیاده کرده بود فکر کنم‌.

تو روز جهانی موزیک میخوام لعنت بفرستم به کافه موزیک که ۷۵۴۳بار ازش نوشیدنی گرفتم و هیچوقت نا امیدم نکرد و هر سری از قبل هم بدتر بود.

خدایا منو از دست دختران و پسران سرزمینم نجات بده لطفاً.

سیانورم ایده خوبیه.

به دیدنم با تریاک بیا بیا بیا.

سلامبچها🗣🗣🗣🗣

امیدوارم دکتر سکویی رو ندیده، نمیرم.

وضعیت روانم دقیقاً مثل امضای ترامپه.

اگه بخواد، خودش انجامش میده؛ زورکی فایده نداره.

کافئین رو به عنوان قطره چشم نمیشه استفاده کرد؟🧐

و جدا از نفرت و دشمنی با کشور‌های دیگه تو هم برو بگرد ببین چی باعث شده خودت رو نژاد برتر بدونی؛ چی باعث شده فکر کنی از بقیه‌ی قومیت‌های ایرانی بالاتری یا چی باعث شده فکر کنی خیلی مهم‌تر از کسی هستی که رنگ پوستش تیره‌اس. اکثر آدمایی که تو زندگیم دیدم که نسبت به قومیت یا رنگ پوستشون احساس برتری دارن در ۹۰درصد مواقع آدمای بی‌کفایت و بازنده‌ای هستن که خودشون هیچ دستاوردی تو زندگیشون نداشتن ولی چون با فلان‌ قومیت متولد شده‌ان پس می‌خوان از اون طریق احساس برتری کنن و خودشونو گول بزنن که خیلی آدم خاصی هستن.

من اونجایی فهمیدم جمهوری اسلامی چقدر توی ذهن و وجودم رخنه کرده که یه روز به خودم اومدم و دیدم با همه دشمنم؛ با عرب، با افغان، با پاکستانی، با ارمنی، با قرقیز و هر کسی که به‌صورت واضح جمهوری‌اسلامی باهاش دشمنی نداشته باشه پس من ازش متنفرم. واقعیت اینه که نه من رو آزرده‌اند، نه می‌شناسمشان، نه حتی بیشترشان را دیده‌ام! برای همینم هست که زیر هر پست عربی چند نفر پیدا می‌شن که بنویسن "خلیج فارس" ، حتی وقتی هیچ ربطی به موضوع نداره! همون‌قدر بی‌ربط که خارجی‌ها بیان زیر هر پست ایرانی بنویسن "تروریست". شاید بزرگ‌ترین موفقیت یک حکومت ایدئولوژیک این نباشه که مردمش رو قانع کنه بلکه این باشه که کاری کنه نفرت‌هاش رو مال خودشون تصور کنند. آنقدر که یک روز به خودت بیایی و بفهمی بخش بزرگی از دشمنی‌هایی که با خودت حمل می‌کردی، هیچ‌وقت واقعاً متعلق به خودت نبوده‌اند. دشمنی‌ای که هیچ شناخت و تجربه‌ی مستقیمی پشتش نیست، بیشتر از اینکه درباره‌ی دیگران باشه، درباره‌ی چیزیه که سال‌ها توی ذهن خودمون کاشته شده.

پس دیگه کِی مامان‌بزرگ میشم؟ من نوه‌هامو می‌خوام😭