𝙊𝙪𝙩𝘤𝘢𝘴𝘵

حرف بزن بامن، اینجا ایرانه شاید فردا نبودیم.

اون سکانس رو دیدین که خسرو شکیبایی تو تاکسی گریه میکنه و همه شروع به گریه میکنن باهاش؟ دقیقا همونیم؛ ما سال هاست که هممون تو اون تاکسی نشستیم:))

« دیگر نه اشتیاقی دارم که بروز دهم و نه توانی دارم که خود را مشتاق نشان دهم »

جنگ نشد زلزله شد خدا همیشه یه سورپرایزی برامون داره

زندگی، غم زیستن است..

میدونن اخبار نگاه نمیکنیم، پیامک میدن!

ارزو ها دفن میشوند سپس انسان ها روی انها

احساس میکنم گیر بستنی فروشای استانبول افتادیم.