𝑅𝑜𝑜𝓂 3:13
前往频道在 Telegram
مهمونی چایی و چایی پر رنگ لطفا!به سمت چای می روم اگر در مسیر کسی به من لبخند زد، دو لیوان چای می ریزم.)) جهت غیب: http://t.me/HidenChat_Bot?start=8135912478
显示更多伊朗184 103未指定类别
493
订阅者
-124 小时
+137 天
+2030 天
帖子存档
493
🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤 شاید در آن دنیا، دیگر از دوست داشتنت نترسم شاید دیگر مجبور نباشم مدام از خودم بپرسم که آیا زیادی‌ام، زیادی شکسته‌ام، یا اینکه دوست داشتن من، به‌سادگی، بیش از حد سخت است.شاید تو به من همان‌طور نگاه کنی که ماه به شب نگاه می‌کند؛ انگار تاریکی من هیچ‌وقت تو را نترسانده باشد و شاید، بالاخره، بفهمم که دوست داشته شدن از طرف تو، هرگز قرار نبوده چیزی باشد که هر لحظه ممکن است از دستش بدهم.کنارت، در سکوت، می‌نشینم، سرم را روی شانه‌ات می‌گذارم و به ضربان قلبت گوش می‌دهم، تا قلب خودم ریتمش را از نو یاد بگیرد تمام چیزهایی را که در این زندگی، از گفتنشان بیش از حد می‌ترسیدم، برایت خواهم گفت..برایت می‌گویم چند بار خواستم دستت را بگیرم، اما خودم را عقب کشیدم. چند کلمه پشت دندان‌هایم گیر کردند، فقط چون می‌ترسیدم گفتنشان باعث شود ترکم کنی و شاید تو به حماقت من بخندی… شاید مرا به خودت نزدیک‌تر کنی و بگویی: «مو قهوه ای احمق، من هیچ‌وقت قرار نبود جایی بروم.»و خدای من، چویا…اگر واقعاً دنیای دیگری وجود داشته باشد، امیدوارم آن‌قدر مهربان باشد که اجازه دهد آنجا پیدایت کنم امیدوارم تو را بشناسم امیدوارم چشمانت هنوز هم باعث شوند قلبم فراموش کند که چطور باید بتپد..و اگر نامت را به یاد نیاورم، امیدوارم بخشی از وجودم هنوز به یاد داشته باشد که تعلق داشتن به تو چه حسی دارد چون اگر بعد از این زندگی، هزار زندگی دیگر هم وجود داشته باشد، باز هم تو را انتخاب خواهم کرد..دوباره، و دوباره، و دوباره…تا جایی که حتی ابدیت از تماشای دوباره و دوباره پیدا کردن یکدیگر خسته شود پس آنجا برای من بمان، چویا…در دنیایی دیگر، زیر آسمانی دیگر، در زندگی‌ای دیگرمنتظرم بمان..من پیدایت خواهم کرد، حتی اگر هزاران زندگی طول بکشد و وقتی بالاخره پیدایت کردم، نمی‌خواهم بپرسم چرا این‌همه طول کشید نمی‌خواهم بدانم چند زندگی را بدون اینکه همدیگر را بشناسیم گذراندیم، یا چند بار از کنار هم رد شدیم بی‌آنکه بفهمیم آن آدم، تو بودی فقط می‌خواهم نگاهت کنم..برای مدت طولانی..آن‌قدر طولانی که مطمئن شوم واقعاً وجود داری بعد احتمالاً می‌خندم یا گریه می‌کنم شاید هم هر دو..و بهت می‌گویم: «تو هیچ ایده‌ای نداری که چقدر دنبالت گشتم.»شاید نفهمی منظورم چیست شاید فقط با همان نگاه آشنای توی چشم‌هایت نگاهم کنی؛ انگار بخشی از وجودت مرا به یاد دارد،حتی اگر ذهنت نداشته باشد و شاید همین کافی باشد این بار از تو قول ابدیت نمی‌خواهم ابدیت برای کسی که تمام عمرش را با ترس از دست دادن آدم‌ها گذرانده، زیادی شکننده به نظر می‌رسد..فقط از تو می‌خواهم تا وقتی چای سرد شود بمانی.تا وقتی شب تبدیل به صبح شود..تا وقتی حرف‌هایمان تمام شود و سکوت بینمان دیگر عجیب نباشد و اگر سرت را روی شانه‌ام گذاشتی و خوابت برد، تکان نمی‌خورم همان‌جا آرام می‌نشینم و تماشایت می‌کنم که نفس می‌کشی و با خودم فکر می‌کنم چطور چیزی که یک زمانی فکر می‌کردم فقط می‌توانم آرزویش را داشته باشم، حالا درست کنارم نشسته است شاید در آن زندگی کمتر بترسم شاید بدون اینکه دوبار فکر کنم دستت را بگیرم شاید وقتی دلم برایت تنگ شد، بهت بگویم، به‌جای اینکه وانمود کنم خوبم شاید وقتی درد دارم، بگذارم بفهمی، به‌جای اینکه دوباره در خودم گم شوم و شاید، چویا، بالاخره بفهمی تمام آن دفعاتی که از تو فاصله گرفتم، به این دلیل نبود که تو را نمی‌خواستم به این دلیل بود که بیش از حد می‌خواستمت چون از دست دادنت بیشتر از نداشتنت می‌ترساندم پس اگر واقعاً جایی، زندگی دیگری منتظر ماست…این بار لطفاً زودتر پیدایم کن من از اینکه بدون تو قوی باشم خسته‌ام.🫥
493
Repost from 𝑅𝑜𝑜𝓂 3:13
شاید در آن دنیا، دیگر از دوست داشتنت نترسم شاید دیگر مجبور نباشم مدام از خودم بپرسم که آیا زیادی‌ام، زیادی شکسته‌ام، یا اینکه دوست داشتن من، به‌سادگی، بیش از حد سخت است.شاید تو به من همان‌طور نگاه کنی که ماه به شب نگاه می‌کند؛ انگار تاریکی من هیچ‌وقت تو را نترسانده باشد و شاید، بالاخره، بفهمم که دوست داشته شدن از طرف تو، هرگز قرار نبوده چیزی باشد که هر لحظه ممکن است از دستش بدهم.کنارت، در سکوت، می‌نشینم، سرم را روی شانه‌ات می‌گذارم و به ضربان قلبت گوش می‌دهم، تا قلب خودم ریتمش را از نو یاد بگیرد تمام چیزهایی را که در این زندگی، از گفتنشان بیش از حد می‌ترسیدم، برایت خواهم گفت..برایت می‌گویم چند بار خواستم دستت را بگیرم، اما خودم را عقب کشیدم. چند کلمه پشت دندان‌هایم گیر کردند، فقط چون می‌ترسیدم گفتنشان باعث شود ترکم کنی و شاید تو به حماقت من بخندی… شاید مرا به خودت نزدیک‌تر کنی و بگویی: «مو قهوه ای احمق، من هیچ‌وقت قرار نبود جایی بروم.»و خدای من، چویا…اگر واقعاً دنیای دیگری وجود داشته باشد، امیدوارم آن‌قدر مهربان باشد که اجازه دهد آنجا پیدایت کنم امیدوارم تو را بشناسم امیدوارم چشمانت هنوز هم باعث شوند قلبم فراموش کند که چطور باید بتپد..و اگر نامت را به یاد نیاورم، امیدوارم بخشی از وجودم هنوز به یاد داشته باشد که تعلق داشتن به تو چه حسی دارد چون اگر بعد از این زندگی، هزار زندگی دیگر هم وجود داشته باشد، باز هم تو را انتخاب خواهم کرد..دوباره، و دوباره، و دوباره…تا جایی که حتی ابدیت از تماشای دوباره و دوباره پیدا کردن یکدیگر خسته شود پس آنجا برای من بمان، چویا…در دنیایی دیگر، زیر آسمانی دیگر، در زندگی‌ای دیگرمنتظرم بمان..من پیدایت خواهم کرد، حتی اگر هزاران زندگی طول بکشد و وقتی بالاخره پیدایت کردم، نمی‌خواهم بپرسم چرا این‌همه طول کشید نمی‌خواهم بدانم چند زندگی را بدون اینکه همدیگر را بشناسیم گذراندیم، یا چند بار از کنار هم رد شدیم بی‌آنکه بفهمیم آن آدم، تو بودی فقط می‌خواهم نگاهت کنم..برای مدت طولانی..آن‌قدر طولانی که مطمئن شوم واقعاً وجود داری بعد احتمالاً می‌خندم یا گریه می‌کنم شاید هم هر دو..و بهت می‌گویم: «تو هیچ ایده‌ای نداری که چقدر دنبالت گشتم.»شاید نفهمی منظورم چیست شاید فقط با همان نگاه آشنای توی چشم‌هایت نگاهم کنی؛ انگار بخشی از وجودت مرا به یاد دارد،حتی اگر ذهنت نداشته باشد و شاید همین کافی باشد این بار از تو قول ابدیت نمی‌خواهم ابدیت برای کسی که تمام عمرش را با ترس از دست دادن آدم‌ها گذرانده، زیادی شکننده به نظر می‌رسد..فقط از تو می‌خواهم تا وقتی چای سرد شود بمانی.تا وقتی شب تبدیل به صبح شود..تا وقتی حرف‌هایمان تمام شود و سکوت بینمان دیگر عجیب نباشد و اگر سرت را روی شانه‌ام گذاشتی و خوابت برد، تکان نمی‌خورم همان‌جا آرام می‌نشینم و تماشایت می‌کنم که نفس می‌کشی و با خودم فکر می‌کنم چطور چیزی که یک زمانی فکر می‌کردم فقط می‌توانم آرزویش را داشته باشم، حالا درست کنارم نشسته است شاید در آن زندگی کمتر بترسم شاید بدون اینکه دوبار فکر کنم دستت را بگیرم شاید وقتی دلم برایت تنگ شد، بهت بگویم، به‌جای اینکه وانمود کنم خوبم شاید وقتی درد دارم، بگذارم بفهمی، به‌جای اینکه دوباره در خودم گم شوم و شاید، چویا، بالاخره بفهمی تمام آن دفعاتی که از تو فاصله گرفتم، به این دلیل نبود که تو را نمی‌خواستم به این دلیل بود که بیش از حد می‌خواستمت چون از دست دادنت بیشتر از نداشتنت می‌ترساندم پس اگر واقعاً جایی، زندگی دیگری منتظر ماست…این بار لطفاً زودتر پیدایم کن من از اینکه بدون تو قوی باشم خسته‌ام.@LittleDreamer_333 🤩🤩🌟
493
Repost from ִ۫ ⋆𝓓𝗲𝗺𝗼𝗻 𝓟𝗿𝗼𝗱𝗶𝗴𝘆
فیلم ترسناک مورد علاقم؟
-wil you marry me Chuuya?
+well in another life…
493
خواستم سر پیام هاروتو احساسی شم ولی خفه شدممممم
عطر مشهدیییییخبخبخللیلیی بلهههه آقای محمودی 🤣🤣🤣🤣🤣
493
Repost from N/a
دازای به چویا نگاه کرد و گفت
میشه از این به بعد نمازامونو باهم بخونیم؟
چویا عمیق در چشمان او نگاه کرد گویا گیرای و ماندگاری نگاه دازای مانند عطر مشهدی بود..
با خجالت سرش را پایین انداخت و گفت
بله اقای محمودی!
493
Repost from ִ۫ ⋆𝓓𝗲𝗺𝗼𝗻 𝓟𝗿𝗼𝗱𝗶𝗴𝘆
فیلم ترسناک مورد علاقم؟ احتمالا دازای when foxes cry که ۱۷۱ سال منتظر چویاش موند
