ʟᴀꜱᴛ ᴛɪᴍᴇ

رل پی

جای‌خالی‌خیلیاروسیگار‌پرکرد…🖤😴

حوصله ندارم، شاید دیگه هیچوقت هیچکسو جدی نگیرم.

آنها هفتاد خط توهین برای من نوشتند، تنها چیزی که اذیتم کرد غلط های املایی شان بود.

دلم نه گرفته، نه تنگ شده؛ تموم‌ شده!

انقدر آسیب می‌بینی تا یاد بگیری به هر چیزی بیش از حد اهمیت ندی.

جوری رفتار نکنید و اصلا یه جوری نباشید که آدم نتونه به بقیه اعتماد کنه.

‏باور کنید وقتی یکی سعی میکنه شما رو از دست نده، به این معنی نیست که جز شما کسی دورش نیست.

اگه بازیم دادی و باهات بازی نکردم دلیل نمیشه بازیو بلد نباشم، بلد بودم ولی خب طرف حسابم تو بودی.

من خیلی صبوری میکنم ولی چیزی که با تلاشم درست نشه رو با رها کردن تموم میکنم.

هیچوقت کسیو مجبور نکردم پیشم بمونه، از من بهتر دیدی سفت بچسب بهش.

متن خود را جایگزین کنید

و لقب نحس ترین سال تاریخ ایران برای 99درصد دهه هشتادیا میشه 1404 که ازش همه جوره زخم خوردن،

من هیچوقت احساس ناتوانی نمیکنم، مگر اینکه دلتنگ تو بشم. به نظرم باگ آدمیزاد همین دلتنگیه،همین که نمیتونه بیخیال یه خاطره بشه.

دیگر آن (حالا چرای) شهریار، معنا ندارد، هر زمان که او بیاید جان را فدایش میکنم.

شده گاهی ز خودت سیر شوی؟ شده آهی بکشی،بغض کنی،پیر شوی؟ شده بنویسی دو خط نامه و بسپاری به آب نامه را پس بزند آب،دلگیر شوی؟ شده با طعنه،به این و آن نشانت بدهند؟ یا که از جانب قلبت، شده تحقیر شو؟

شده گاهی ز خودت سیر شوی؟ شده آهی بکشی،بغض کنی،پیر شوی؟ شده بنویسی دو خط نامه و بسپاری به آب نامه را پس بزند آب،دلگیر شوی؟ شده با طعنه،به این و آن نشانت بدهند؟ یا که از جانب قلبت، شده تحقیر شو؟