ᴀʀʟᴇʏ˙𓍯

وقتی لیلا بهش محل🐶 نمی‌ذاره و باهاش قهر می‌کنه، آراس هم بدون اینکه خودش حواسش باشه، مدام به لیلا زل می‌زنه و اصلاً نمی‌تونه چشم ازش برداره

نه از مادرش محبت می‌بینه، نه از برادرش، نه حتی از پسری که دوستش داره. پدرش هم که اصلاً هیچ تأثیری نداره و حتی نمی‌تونه یه حرف به شبنم بزنه. آره، دور و برش پر از آدمه، ولی واقعاً یه شلوغیِ پوچ و بی‌فایدست؛ انگار با وجود این همه آدم، کاملاً تنهاست.