بَعدِ سکوت؛

هیچ‌وقت نمیبخشمت

برای این که ذوقمو‌کور کردی و ذوقمو‌کشتی

برای همه چی‌بخام ببخشمت

برای هیچی ناراحت نباشم و درد نکشم

من گفتم عیبی نداره ولی بعدش دیگه از ته دل نخندیدم، دیگه نتونستم اعتماد کنم، یه قسمتی از من برای همیشه از دست رفت، ذوقم کور شد، برقِ چشم‌هام خاموش شد، من گفتم عیبی نداره ولی تا دلت بخواد عیب داشت.

خندیدم تا وانمود کنم حالم خوبه گریه کردم تا سبک شم به خواب پناه بردم تا از رنجام بگذرم. اما بارِ غم همچنان داره رو قلب من سنگینی میکنه.

و حتی اخرین باری که اونطوری قشنگ نگاهت میکنه🫠؛

ولی جالبه هیچوقت نمیفهمی آخرین دعواست، آخرین بغله، آخرین دیته، آخرین بوسه ست، آخرین صبح بخیر و شب بخیره، آخرین قهره، آخرین کلماته و آخرین دوست دارم.

🫠؛

هیچ‌کس به قشنگیِ تو منو نکشت.

میدونی؟

بیا دوباره برای اولین بار حرف بزنیم.

هوا هوای پرواز از بالای پشت بومه

دردناک تر از اینکه منتظر کسی باشی که منتظرت نیست؟

یکی بیاد بغض تویی گلویی منو بکشه بیرون داره خفم میکنه🫠؛

فکرنمیکردم‌حرف‌زدن‌باهاش‌هم‌دلمواروم‌و‌هم بغض‌گلموبیشترکنه:)؛

برای من دیگه هیچ کدوم قشنگ نیست🖤؛

شاید هرگز تو سهمم نبودی:)؛

خبر نداری حالم خرابه این زخم کاری مرهم نداره

🖤؛