بَعدِ سکوت؛

‏ستم زمانی پایان می‌یابد ‏که ستم ‌دیده تصمیم بگیرد دیگر تحمل نکند.

همه‌چیز را پذیرفته‌ام عزیزِ من. اما برای بعضی نشدن‌ها، تا ابد غمگین می‌مانم...

من اگر سؤال کردم چه سوال نابجایی تو اگر سکوت کردی چه جواب دلربایی به زبان بی زبانی به تو گفتم و نگفتم که چقدر بی‌قرارم، که چقدر بی‌وفایی چو به من به خنده گفتی که همیشگی‌ست عشقت به خودم به گریه گفتم چه دروغ آشنایی ز وفا مگر چه گفتم که نگفته ابروان را گرهی زدی که پیداست دگر نمی‌گشایی تو قرار شد بیایی به مزار من پس از من قدمت به دیده اما به خدا اگر بیایی. -فاضل نظری.

بزرگترین اشتباهم این بود که قلبمو به کسی دادم که نیاز به مغز داشت ،نه قلب.

وقتی میمونی و به هر قیمتی ادامه میدی، یعنی حتی خودت هم برای خودت مهم نیستی. گاهی برای عزیز موندن، باید بری، باید کم‌رنگ بشی، باید نباشی تا جای خالیت حس بشه. هرگز کسی برای آدمی که تکراری شده احساس دلتنگی نمیکنه - پويا جمشيدي

وقتی بفهمی آدما فقط بر اساس سطح درک خودشون همه چیزو میبینن از توضیح دادن دست میکشی.

روزهای غمگینی رو می‌گذرونم؛ در عین حال همه‌چیز مسخره به‌نظر می‌رسه. آدم وقتی بیش‌ازحد رنج بکشه، وضعیتش به کمدی نزدیک میشه و می‌تونه به دردناکترین چیزها هم بخنده.

از این همه قبول نکردن

من خسته ام از این همه درد

لطفا

که قبول کنم بپذیرم اون چیزی رو که نمیتونم قبول کنم

ارامشی بهم بده

خدایا

امشب انگار یه وزنه ی دو تنی رو قلبمه🫠💔؛

میدونی چیه

ولی خاک تو سرم که هنوز ازت خوشم میاد🫠؛

تو نه طرز نگهداری رو بلد بودی نه خداحافظی رو، فقط شروع کننده‌ی خوبی بودی.