✧ آغوشِ سکوت ✧
前往频道在 Telegram
🌙 پناهِ شبهای بیصدا
显示更多未指定国家未指定类别
1 119
订阅者
-524 小时
-117 天
-7530 天
帖子存档
1 119
📚 کتابخانه نیمهشب | مت هیگ
اگه یه شب میتونستی به جایی بری که توش تمام زندگیهایی که میتونستی داشته باشی، منتظرت بودن، کدوم زندگی رو انتخاب میکردی؟
«کتابخانه نیمهشب» داستان نورا، دختریه که بین حسرتِ انتخابهای گذشته و فرصتهایی که هنوز میتونه داشته باشه، وارد یک کتابخانه عجیب میشه؛ جایی بین زندگی و مرگ، پر از کتابهایی که هر کدوم یک زندگی متفاوت رو روایت میکنن.
کتابی دربارهی انتخابها، حسرتها، فرصتهای دوباره و شاید مهمتر از همه، پیدا کردن معنای زندگی خودمون.
06 9月, 12:41
1 119
به ناچار رنگ آسمان تغییر خواهد کرد
و ماه بر مدار میگردد،
روز خواهد شد!
نزار قبانی
05 9月, 15:43
1 119
تنها در یک صورت
میتوانی مرا شیفته کنی؛
اگر دلت پاک باشد،
کلامت شیرین،
نگاهت نجیب و رفتارت دلنشین.
من مجذوب ظاهر نمیشوم؛
من عاشق اصالتم،
چیزی که هرکسی ندارد.
05 9月, 13:38
1 119
+1
موضوع بر سرِ امید بود؛
همان اندک نوری که
آدم را، میان تمامِ تاریکیها،
به ماندن وامیدارد.
05 9月, 09:16
1 119
گفت:من تو را در روزهایی میخواهم که خودت هم از خودت خسته ای،وقتی حرف نمیزنی، وقتی زیادی فکر میکنی،وقتی به جای گفتن"دلم گرفته" میگویی "چیزی نیست"،وقتی همه را قانع میکنی که قوی هستی،درحالی که خودت بهتر از هرکسی میدانی چقد خسته ای...
05 9月, 09:07
1 119
خیر، دنیا تا ابد مدیون زنانی نمیماند که در گوشه ای گریستند، صدایشان درنیامد و به اصطلاح "قوی" ماندند.
دنیا تا ابد مدیون زنانی است که طغیان کردند،تابوها را شکستند راهی را گشودند که برای زنان پس از خود،اندکی هموارتر باشد.
05 9月, 04:12
1 119
چشمهایت را میبندی
تا مرا نبینی؟
نمیدانی
من، خودِ تاریکیام.
علی یزدان دوست
04 9月, 15:21
1 119
ذهنِ لبریز از نفرتتان،
حتی به چهرههایتان هم رحم نکرده؛
آنقدر که زشتیِ درون،
از پشتِ نگاهتان پیداست.
04 9月, 15:17
1 119
گفت: فکر کردم منتظرم بودی.
گفتم: بودم.
گفت: پس چرا چیزی نگفتی؟
گفتم: چون اینبار،
قرار نبود من شروع کنم؛
منتظرت بودم،
نه دنبالت.
04 9月, 14:17
1 119
آیا دوباره گیسوانم را
در باد شانه خواهم زد؟
آیا دوباره باغچه ها را بنفشه خواهم کاشت؟
و شمعدانیها را در آسمان پشت پنجره خواهم گذاشت؟
04 9月, 14:17
1 119
او شاعر زندگی خودش است؛
برای همین منتظر خوشبختی نمیماند.
برای خودش گل میخرد،
با آهنگ مورد علاقهاش میرقصد،
غروب را تماشا میکند،
و از روزهای معمولی خاطره میسازد.
04 9月, 13:18
1 119
جایی را ترک کردم که در آن خوشحال نبودم و ترک آنجا نیز مرا خوشحال نکرد؛
اما میدانستم انسان در مکانی که بیمار شده است هرگز درمان نمیشود...!
رولان بارت
04 9月, 12:34
