𝐏𝐞𝐫𝐬𝐢𝐚𝐧 𝐒𝐮𝐩𝐞𝐫𝐧𝐚𝐭𝐮𝐫𝐚𝐥

در شلوغی و همهمه میهمانی، روی پله‌ها ایستاده بودم و حوصله‌ام سر رفته بود. هرازگاهی یک مرد بو گندو و کج و کوله از کنارم رد می‌شد و چشمک می‌زد؛ دیگری پیشنهاد یک پیک عرق سگی می‌داد و یکی دیگر کراواتم را کشیده و درخواست رقص داده‌بود. اما من... من مردی نبودم که به این بادها بلرزم. یقه کراواتم را شل کردم و درست لحظه‌ای که عزمم را برای خروج جزم کردم، در باز شد و مرد خوش قد و قامت، بلند و بالا، با چشم‌های افسون و پوزخندی جذاب‌تر از من وارد شد. چنان با صلابت قدم برمی‌داشت که ساختمان از هیبتش به لرزه می‌افتاد. با غرور از کنارم رد شد، درحالی که بوی عطر ویکتوریا سکرت دبی می‌داد. لبه کتش را گرفتم و کشیدم: - به چنین مرد زیبایی عطر فیک نمیاد! بیا یه اورجینال مهمونت کنم. مرد پوزخندی صدا داری زد. - کارت اینه مثل سگ مردم رو بو بکشی؟ اصل منم بقیه فیکن. کارگردان: ایرج ملکی