1 135
订阅者
-1324 小时
-737 天
-27430 天
帖子存档
1 135
Repost from -Death To birTh
همیشه آدم بده‌ی داستان منم. همونی که همیشه مقصره، همونی که باید جواب پس بده. اما یه سؤال، اگه من این‌قدر بدم، پس چرا آخرِ همه‌ی این ماجراها، اونی که بیشتر از همه ناراحته، منم؟ چرا همیشه باید خودمو جمع کنم، تیکه‌های دلمو بردارم و وانمود کنم چیزی نشده؟ خسته‌ام از اینکه آخرِ قصه، همه حق دارن جز من. همه می‌تونن ناراحت باشن، دلخور باشن، ناراحت باشن؛ اما وقتی نوبت به من می‌رسه، انگار باید ساکت بمونم و بگم: «اشکال نداره.» ولی منم آدمم. منم یه جاهایی کم میارم، دلم می‌شکنه و دیگه نمی‌تونم نقش آدمِ قویِ قصه رو بازی کنم. و شاید تلخ‌ترین قسمتِ داستان همین باشه؛ همه یادشون موند من چه زخمایی بهشون زدم، اما هیچ‌کس نپرسید من چقدر زخم خوردم که اینجوری شدم.
