"Black Rose"

آدما خیلیاشون بخشیده میشن و تو ازشون میگذری، ولی دیگه با هیچکدومشون عین روز اول رفتار نمیکنی.

یکی از باگ های زندگی اینه که هرچیزی رو که میخوای همون لحظه به دستش نمیاری، زمانی به دستش میاری که دیگه ذوقشو نداری...

بیشتر از هرجای دیگه توی ذهن خودم عذاب میکشم.

‏این قضیه‌ی ونگوگ که می‌گفت غم برای همیشه باقی خواهد ماند، انگار خیلی جِدیه.

ذوق یه دختر و کور کن تا بهت بفهمونه چقد میتونه بی رحم باشه..

من ممکنه به همه بپرم، ولی با همه نمی‌پرم.

شب از خوابیدن فراریم، صبح از بیدار شدن.

اگر مجبور بودم دوباره زندگی کنم اینبار زود تر پیدات میکردم.

وقتی دارید کسی که باهاتون مهربونه رو اذیت میکنید، یه لحظه به این فکر کنید شاید بعد اون دیگه هیچکی آدم حسابتون نکرد.

‏من کینه‌ای نیستم ولی هیچوقت نمیتونم آدم‌هایی که عمیقا ناراحتم کردن رو ببخشم.

می گویی صبر کن،غم تمام می شود. اما اینجا تنها چیزی که تمام می شود،جان آدم ها است.

امید عجیب‌ترین چیزیه که تو دنیا وجود داره..

‏مگه چقد زنده‌ایم که اینطوری داریم از هم دوری می‌کنیم؟😔

تقصیر شب نیست؛ سرنوشت ما تاریکه...