MIST

قطع کردن پاهای یکی دیگه باعث نمیشه تو سریع تر بدویی.

آدم یه شب به خودش میاد، می‌بینه چقدر حیف شده.

زندگی اینجوریه که قوی‌ای، قوی‌ای، قوی‌ای، قوی‌ای، یهو یه آهنگ پلی میشه صدای شکستن استخوناتو میشنوی.

در " ولش كن هرچی شد شد " ترين حالت ممكنم.

بلد نبود کمک بخواد ، غیب میشد ، حالش بهتر میشد برمیگشت

خوشحال کردن من خیلی راحته, شما کافیه یه موزیک ، ریلز ، تکست برام‌ بفرستید و بگید : ”یاد تو افتادم“

کاش آدمایی که دوسشون دارم، ناراحتم نمی‌کردن.

متاسفانه نه مقصد مشخصی دارم نه از مسیر لذت می‌برم

هر چقد بیشتر میگذره بیشتر یاد میگیرم که فقط کنار بیام و رد شم، بیشتر یاد میگیرم هر چیزی ارزش اینو نداره که ارامشمو بهم بریزم

نمیدونم ولی دلم پُره، دلم کِدِره، دلم تَنگه، دلم آشوبه، دلم خیلی چیزای سنگین توشه.

آخر شب اینجوریه که یا موزیک تموم می‌شه یا من.

‏فراموشش کن عزیزم، بی شک اگه دوستت داشت، این چنین آشفته حال نبودی.