『 بَعدِ آدم‌ها 』

کاش سرم را بردارم و برای هفته‌ای در گنجه‌ای بگذارم و قفل کنم در تاريکی يک گنجه خالی … روی شانه‌هايم جای سرم چناری بکارم و برای هفته‌ای در سايه‌اش آرام گيرم …

امروز روزی‌ست که باید کمی مکث کنم و به مسیری که آمده‌ام نگاه کنم. به خودی که ساده شروع کرد اما ساده نماند. به خودی که روزهای سخت را نه با قدرت، بلکه با دوام آوردن پشت سر گذاشت. به خودی که بارها دلش شکست امیدش لرزید، اما هیچ‌وقت دلش را زمین نگذاشت. امروز به خودم حق می‌دهم به خستگی‌ها، به سکوت‌ها به اشک‌هایی که کسی ندید و لبخندهایی که برای آرام کردن دیگران ساختم. این روز یادآوریِ من است برای خودم: این‌که هنوز ایستاده‌ام، هنوز می‌توانم به فردا فکر کنم هنوز جرأت دارم دوباره بخواهم دوباره شروع کنم. امروز برای خودم آرزو می‌کنم آرامشی عمیق دل‌بستگی کمتر به چیزهایی که می‌روند و ایمان بیشتر به خودی که تا این‌جا خیلی قوی‌تر از آنی بود که فکر می‌کرد. سلام به ۲۱ سالگی ❤️

خيلی مهم است كه یک نفر، فقط یک نفر...." كمی مكث كرد. انگار بغض راه گلويش را گرفت، اما زود به خودش مسلط شد... يک نفر توی دنيا آدم را از ته دل دوست داشته باشد. می‌فهمی؟ حتی اگر بد دوست داشته باشد يعنی از طرز دوست داشتنش خوشت نيايد! همه افق - فریبا وفی

مثل بعضی ترانه ها که می توان بارها و بارها گوش داد. بعضی انسانها را می توان بارها و بارها دوست داشت.

یادمون باشه، مقیاس سنج رنج و سختی در آدما متفاوته، علاوه بر محیط و خانواده، ویژگی هایی که باهاشون متولد شدیم هم در درک و سنجش ما از رنج نقش داره. همدلی یعنی درک اینکه چیزی که برای یک نفر رنج محسوب میشه ممکنه برای من نباشه و اگر میخام همدلی کنم مقیاس سنجش نباید خودم باشم.

نیاز دارم استراحت کنم و مدتی یک نفرِ دیگر به جای من زندگی کنه.

هر اتفاقی بیوفته رو میپذیرم، چون چیزی که از دست دادم قرار نبود مالِ من باشه و چیزی که سهمِ منه هیچوقت منو از دست نمیده.

نه که حرفی نباشه، هست ولی گفتن یا نگفتنش فرقی نداره.

تو آدم بدی نیستی، تو یه آدم خوبی که براش یه اتفاق بد افتاده.

وقتی تولدت میفته تو ماه رمضان: واقعا دردناکه 😔😔😂

خوبه با ترامپ فیفا نمیخوایم بازی کنیم وگرنه دو ساعت فقط ترکیب میچید.