𝑼𝒏𝒔𝒂𝒊𝒅💔

امروز 18 September, روز جهانیِ اولین عشقه.

همه وجودمو برات گذاشتم، حیف با تموم وجودت بی‌وجود بودی.

راستش برات ناراحتم عزیزم، تو میدونی که اگه آدما بیان سمتت برای فرار از تنهاییشونه، برای پر کردن وقتشونه، برای بازی و تفریح و سرگرمیشونه، برای آبنمک و کصکلکشونه، ولی من میدونم که آدما توی خوش‌ترین لحظه‌هاشون، توی پرمشغله‌ترین روزاشون، توی مهمونی، توی سفر، توی جمع دوستاشون، توی سرمست‌ترین حالت حتی وسط دیت دلتنگم میشن. شاید ترسناک‌ترین بخش از وجود من همین باشه که "فراموش نشدنی ام"💅🏻

‏حق با تو بود هیپهاپولوژیست عزیز، اسلحش چشاشه، مژه هاشم ۱۰۰ تا گلوله.🌑

چون تحویلت نمیگیرم بدمو میگی.

می میره این ادم برات❤️‍🔥

من عشقی و بهت دادم که خودم آرزوشو داشتم.

تمام عمر خندیدم به این عاشق به آن عاشق چنان عشقی سرم آمد  که من دیگر نمیخندم.

من به ذات، بیشتر از تربیت اعتقاد دارم. تربیت، لایه‌ای‌ست که بر آدم می‌نشیند؛ اما ذات، چیزی‌ست که زیر تمام این لایه‌ها باقی می‌ماند..،

دل به دلدار سپردن کار هر دلدار نیست من به تو جان می‌سپارم دل که قابلدار نیست.

دخترا میتونن تا همیشه دلتنگ بمونن اما بازم برای صحبت کردن پیش قدم نشن.

عزیزم اینا اشک نبودن از چشام افتادن، خودت بودی.‌‌

تو منو برای تمام دوست داشتن های دنیا خسته کردی.

دوباره با هم چشم تو چشم میشیم ولی من دیگه مثل قبل نگات نمیکنم.

‏این شب ها بدون چت کردن با نیش باز اصلا حال نمیده.

خیالم راحت باشه شما هم مثه من غذاتونو فوت نمی‌کنید تا سرد شه بجاش فسپسفشفسسشک می‌کنید تا بتونید قورتش بدین؟

خیانت همیشه این نیست که یه روز بفهمی یکی دیگه توی زندگیشه... گاهی خیانت از خیلی قبل‌تر شروع شده؛ از همون جایی که دیگه مثل قبل منتظر پیامت نیست، از همون شبی که آنلاین میشه ولی حوصله‌ی حرف زدن با تو رو نداره، از همون جایی که برای غریبه‌ها وقت داره، ولی برای تو همیشه «سرش شلوغه». تو هنوز فکر می‌کنی رابطه‌تون فقط یه دوره‌ی سرده... فکر می‌کنی خسته‌ست، حالش خوب نیست، یه چیزی ذهنشو درگیر کرده... هزار تا دلیل براش می‌سازی، چون دوستش داری و آدم وقتی یکی رو دوست داره، گاهی ترجیح میده حقیقت رو نبینه تا اینکه مجبور بشه ازش دل بکنه. بعد یه روز می‌فهمی... اون مدت که تو داشتی برای درست شدن رابطه‌تون تلاش می‌کردی، اون داشت کم‌کم ازش بیرون می‌اومد. و دردناک‌تر از خود خیانت، اینه که یادت میاد چقدر ساده بهش اعتماد کردی. چقدر حرف‌هاشو باور کردی. چقدر وقتی گفت «هیچ‌کس جای تو رو نمی‌گیره»، حتی یه لحظه هم شک نکردی. شاید اگه از اول می‌گفت: «دیگه نمی‌خوامت» درد می‌کشیدی، گریه می‌کردی، می‌شکستی... ولی حداقل می‌فهمیدی با چی طرفی. اما اینکه یکی همزمان که دستت توی دستشه، دلش جای دیگه‌ای باشه... این یه جور دیگه آدمو خراب می‌کنه. چون بعدش فقط به اون شک نمی‌کنی؛ به خودت هم شک می‌کنی. به خاطره‌هات، به حرف‌هاش، به شب‌هایی که فکر می‌کردی خوشبختی، حتی به اون «دوستت دارم»هایی که یه زمانی با تمام وجودت باورشون کرده بودی. و شاید تلخ‌ترین قسمت ماجرا این باشه که آدمی که بهت خیانت کرد، یه زمانی همون آدمی بود که قسم می‌خورد هیچ‌وقت دلتو نمی‌شکنه... آخرش می‌فهمی بعضی آدما نمی‌رن چون تو کم بودی؛ می‌رن چون بلد نبودن قدرِ کسی رو بدونن که واقعاً دوستشون داشت. فقط کاش قبل از اینکه اعتماد یه آدم رو خراب کنی، یادت باشه... بعضی دل‌ها بعد از خیانت دیگه دنبال آدم جدید نمی‌گردن؛ فقط یاد می‌گیرن هیچ‌کس رو مثل قبل باور نکنن.

‏شما پیش‌فرض رو بذار رو اینکه همه بیشعورن.