• آبی•

هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر آرام‌تر از آهو بی‌باک‌تر از شیرم هرگاه که میخواهم در کار کنم تدبیر رنج از پی رنج آید، زنجیر پی زنجیر #مولانا

چقدر باهاش گریه می‌کردیم.. چه روزهایی که برام زنده نشد.

صبح🌤

یهو این موضوع تو سرم چرخید که درسته کم سختی نکشیدم تا الان، ولی فرصت این رو داشتم که محمدرضا شجریان، عباس کیارستمی، احمد اخوت، عباس معروفی، پرویز مشکاتیان، کیهان کلهر و یاسین حجازی رو بشناسم و زمانی به دنیا بیام که این آدم‌ها و آثارشون هم باشن. شادم!

"Hachsaw Ridge, 2016"

‍ ⋆ ִֶָ ֯ .⭒Hacksaw Ridge⋆ ִֶָ ֯ .⭒ یکی از عزیزترین‌های قلبم این فیلمه. نمی‌دونم چی درباره‌ش بگم. «توی دنیایی که بقیه سعی می‌کنن جون هم رو بگیرن، من می‌خوام کسی باشم که نجاتشون می‌ده..» کل فیلم بر مدار همین دیالوگ می‌چرخه. سربازی که برای رفتن به جنگ ثبت نام می‌کنه ولی با خودش عهد بسته به اسلحه دست نزنه و کسی رو نکشه.. این فیلم بر اساس داستان واقعیه. اگر ژانر جنگی رو دوست دارید لحظه‌ای برای دیدنش تعلل نکنید. #واچ‌تایم

☁️⭐️

فصل امتحانا باعث می‌شه علاقه‌م به رشته‌م و درس‌هام با همون شدت به تنفر تبدیل شه. زودتر تموم شید من برگردم به ساعت‌ها چرخیدن بین مطالب شیرین دنیای بچه‌ها. اه.

‏مرگ خودخواسته ویکتور یالوم (روان‌درمانگر و فرزند اروین یالوم)، فراتر از یک تراژدی شخصی، مواجهه‌ای تکان‌دهنده با فلسفه و بنیان‌های فکری خود یالوم است. این اتفاق را نباید شکست روان‌شناسی در برابر بیماری دانست؛ بلکه تجسم عریان و بی‌رحمانه آزادی مطلق و مسئولیت فردی انسان در قبال رنج زیستن است. ‏​یالومِ پدر همواره فرزند را «پروژه جاودانگی» انسان برای فرار از اضطراب مرگ می‌دانست؛ اما ویکتور با قطع این زنجیره، بازیِ معناسازی را به چالش کشید. مرگ او نشان داد که تئوری‌های روان‌شناختی، کتاب‌های پرفروش و بینش‌های عمیق فلسفی، در لبه پرتگاه نهایی وزن چندانی ندارند. رنجِ بودن، گاه چنان اصیل و نفوذناپذیر است که با هیچ ساختار تسلی‌بخشی درمان نمی‌شود. ویکتور با رفتنش تلخ‌ترین درس اگزیستانسیال را به تصویر کشید: انسان در مواجهه با رنج خویش کاملاً تنهاست، حتی اگر فرزند یکی از بزرگ‌ترین روان‌درمانگران تاریخ باشد. ‏​آنجا که پوچی تمام‌قد می‌ایستد، واژه‌ها کم می‌آورند. : کنجکاو کم‌حوصله