me

/اعتماد🖤!\

ادمای ارزون واسم گرون تموم شدن

به سمتم بیا حتی اگه گلوله ای باشی تو تفنگ.

جوری که ۱۰دی تا ۱۰بهمن گذشت:

بعضی وقتا اهنگا بیشتر از خاطرات ادمو اذیت میکنن.

‏بچه که بودم مامانم گفت تو قبرستون پا رو قبر کسی نذار به نشانه احترام به شخصی که اونجا خوابیده، این عادت همیشه برای من موند؛ حالا تو این خیابونا چجوری قدم بزنیم؟

قلبم دیگه نمیشکنه اهنیه فلز

انقد علف زدم گرفته مه ریه.

بگو هنوزم داری گردنبندو….

من شکاکم چون شماها خارکسه اید.

ما که برگشتیم ولی اعصاب روانمون دیگه قرار نیست برگرده.

سپهر کجایی بابا 🖤.

دفتر خاطرات دافت عکس منه.

دافم روسیه خودم 25 دافم رو 30ع