بیسکوییت دارچینی؛

اگه پوست لب ترمیم نمی‌شد، من الان دیگه لب نداشتم.

انگار رو پیشونیم نوشته چای همش میگن چای ببرم واسشون 🦦

'نیازمندی💘'

دلم می‌خواد الان یکی نازم کنه. برام لالایی بخونه. همونجا وسطه لالاییش خوابم ببره.

به‌نام او درون من دنیای واقعی‌ست. جایی که هیچ‌کس جز خودم راهش را بلد نیست. میانِ فکرهایی که گفته نشدند، احساس‌هایی که پنهان ماندند و رویاهایی که هنوز منتظرند روزی به حقیقت تبدیل شوند. آدم‌ها همیشه دنبال شناختن جهان بیرون هستند؛ ستاره‌ها را می‌شمارند، رازهای زمین را کشف می‌کنند و به دنبال پاسخِ سؤال‌های بزرگ می‌گردند؛ اما گاهی بزرگ‌ترین جهان، همان دنیایی‌ست که در سکوتِ درون خودمان ساخته‌ایم. درون هر انسان، قصه‌هایی وجود دارد که هیچ کتابی آن‌ها را ننوشته است. جنگ‌هایی که کسی ندیده، پیروزی‌هایی که کسی تشویق نکرده و امیدهایی که با وجود تمام خستگی‌ها هنوز زنده مانده‌اند. شاید ما بیشتر از آن‌که نیاز داشته باشیم دنیا را تغییر دهیم، باید خودمان را بهتر بشناسیم. چون کسی که دنیای درونش را پیدا کند، دیگر در شلوغیِ جهان گم نمی‌شود. گاهی جوابِ خیلی از سؤال‌های زندگی، جایی دور نیست؛ نه در حرف دیگران، نه در نگاه آدم‌ها، نه در اتفاقات بیرون، گاهی باید کمی سکوت کنیم و به عمیق‌ترین بخش وجودمان گوش بدهیم. چون درون ما، دنیایی‌ست که هر روز ساخته می‌شود؛ با هر تجربه، هر شکست، هر لبخند و هر امیدی که هنوز خاموش نشده است. -کوثر

مرسی از کسایی که تو چنلاتون فور زدید.💋🥹

موندگار باشید ، کار جدید تو رآهه (؛

نامه امشب 💌 :

این روزها شاید دنیا، آن‌طور که دلمان می‌خواهد پیش نرود. اما هیچ شبی برای همیشه در آسمان نمی‌ماند. امشب، کمی بیشتر به امید فکر کنید، کمی بیشتر برای آرامشِ دل‌ها دعا کنید و باور داشته باشید که روزهای خوب، راهِ رسیدن را بلدند. شب‌تون پر از آرامش قشنگام🫠🤎 تا نامه‌ی بعدی..

بد نیستم قربونت🥰 احوالِ خودت؟

چطوری

بنگرید ای اهل عالم بر اذان دیگری بر فراز دار می‌رقصد جوان دیگری

فاجعه این‌جاست که ما وطن را به کسانی باخته‌ایم که به این خاک هیچ حسی ندارند.

و در نهایت؛ خدا ساکت تر از آن بود که انتظارش را داشتم.

ایران و اصفهان تسلیت💔

خودمو می‌شناسم..

من به صبح نمی‌رسم