خرابه نشین
前往频道在 Telegram
خرابه نشینِ دِل شکسته.... . خرابه دل شکسته ها
显示更多未指定国家未指定类别
474
订阅者
+1924 小时
-177 天
-1730 天
帖子存档
474
Repost from - خدایِ گیسو -
📬 شما یک پیام جدید از خدای گیسو دارید !
.
.
.
جهت دریافت کلیک کنید 👈 /newmsg
474
من عمیقا و با تمام وجودم ایمان دارم
اگر برای دیگران خیر و خوبی بخوای
همش به زندگی خودت برمیگرده
امتحان کنید چند وقت ضرر نداره
قول 😌
474
خودت را به کارهای زیبا عادت بده ؛
که اگر به آنها عادت کنی ، برایت
لذت بخش می شوند
_امام علی (ع)
474
حضرت ابوالفضل (ع) دست ندارند!
حجتالاسلام و المسلمین آقای سید محمدعلی جزایری آل غفور، امام جماعت مسجد امام حسن عسکری (ع)، معروف به مسجد امام (ع) واقع در قم، از علمای متقی و مدرسین حوزه علمیه قم میباشند که لطف کرده و کراماتی را در اختیار ما قرار دادهاند: در سالهایی که نجف اشرف مشرف بودم، معمولاً در ایام زیارتی مخصوص امام حسین (ع) ـ مثل ماه رجب و نیمه شعبان و اربعین و عرفه و عاشورا ـ همراه طلبهها از نجف پیاده به کربلا مشرف میشدیم. فاصله نجف تا کربلا حدود ۱۶ فرسخ میشود. برای زیارت عرفه در ۹ ذیحجه ۱۳۸۴ ه ق بنا بود با چند نفر از فامیل و دوستان، پیاده به کربلا مشرف شویم، ولی چند روز قبل از آن مریض شدم و نتوانستم بروم. رفقا هم از پیاده رفتن منصرف شدند و با ماشین رفتند. عصر روز عرفه بود و من تب شدیدی داشتم. گویای بین خواب و بیداری، کسی گفت: حضرت امیرالمؤمنین (ع) به عیادت شما میآید. خیلی خوشحال شدم و خودم را آماده نمودم، ولی گفت که حضرت امیر نباشد، حضرت عباس (ع) را فرستادند. طولی نکشید که دیدم یک نفر سوار اسب سوار نورانی، دارای صورتی بسیار زیبا و خوشمنظر، که صباحت وجه و نورانیت او اصلاً قابل توصیف نیست و واقعاً قمر و ماه بنیهاشم بود، در کنارم ایستاده است. از سر لطف و مرحمت به من نگاه نموده و جویای حال من شدند. توقع داشتم دستم را بگیرند و مرا که نمیتوانم از جا بلند شوم بلند نمایند، ولی خبری نشد. تنها قدری نگاه نمودند و رفتند. از عالم خواب و بیداری بیرون آمده دیدم که در اطاق خوابیدهام و کسی در کنارم نیست. اول فکر کردم شاید خواب نباشم، چون دستم را نگرفت. بعد متوجه شدم که در عالم واقع نیز بر طبق ظاهر عمل میکنند و حضرت ابوالفضل (ع) دست ندارد. لذا شروع به گریستن کردم. مادر بچهها پرسید چرا گریه میکنی؟! گفتم: خوابی دیدهام و ظاهراً خوب میشوم. اگر تا فردا خوب شدم و تب قطع شد نقل میکنم. هر چه اصرار کرد، نگفتم. بعد بحمدالله همان وقت عرق صحت عارض شد و کاملاً تب برطرف گشت و من سر حال شدم و از جا برخاستم و خودم راه افتادم؛ با اینکه قبلاً دستم را از شدت ضعف به دیوار میگرفتم و راه میرفتم. بعداً معلوم شد در همان وقت یکی از رفقا که با ماشین به کربلا رفته بود، نیتش بنا بود با هم پیاده به کربلا برویم، در حرم حضرت ابیالفضل (ع) شفای مرا از ایشان خواسته بوده است. 📚چهره ی درخشان قمربنی هاشم
