«جریان☕»

خیلی خودمو نمی‌فهمم انگار خودمو گم کردم انگار یکی داره جای من نقش بازی می‌کنه.نااشناست،ازارم میده نمی‌دونم اون واقعا من هستم یانه دارم فکر میکنم ب همچی به اشتباه امروز به احساساتم به رفتار هام همشون عجیب غریبن.نمیفهمم دارم غرق میشم یا نجات پیدا کردم. رسیدم یا ازخط پایان دور شدم.انگار تلاش هام نتیجه نمیدن یا شاید هم تلاشی نمیکنم.غمگینم و خسته اما آماده ام شروع کنم.چیو شروع کنم جنگیدن با خودم یا پیدا کردن خودم.هر دوتاش سخته اما حداقل از بلا تکلیفی بهتره . بهتر از اینکه ندونی کی هستی کجا هستی.گم شده بین خاسته ها و نرسیده ها. انگار بین ترس هام درد هام رنج هام غم هام دارم نابود میشم دارم به همونا تبدیل میشم دارم میشم همونی که میترسم باشم همونی که ازش فراریم همون که سه ساله دارم عذابم میده سه ساله شبا دارم گریه میکنم .میترسم خیلی میترسم .

تا ابد چایی☕️.

مورد علاقه جدیدم

پستونک گوشی

تو زندگی باید مثل آب بود با هر شرایطی جریان داشت گاهی سبیلاب میشه گاهی یه نمه باریکه ولی همیشه در جریانه هر طوری با هر شرایطی ادامه میده ب راهش ،ماهم باید تو زندگیمون مثل آب باشیم حالمون بده ادامه بدیم خسته ایم ادامه بدیم کم آوردیم بازم ادامه بدیم .

عطش من ب دیدن سریال هام عین عطش خون آشام در مقابل خونه سخته کنترلش.

من باشم و سریالمو یه خونه خالی و تاریک.

گمشده.

وگاهی تمام شدن یک روز بیش از یک روز طول می‌کشد.

چطوری با همه سریع آشنا میشین اطرافتون پرمیشه از انواع اقسام آدم های جورواجور ؟من همینایی که قبلا آشنا بودم بودم هم به سختی کنترل میکنم لامصبا.

امیدوارم یه اتفاقی تو زندگیتون بیوفته که مجبور بشین به همه شیرینی بدین فکر کنم این بهترین حسیه که آدم می‌تونه تجربه کنه