من را در آسمان دفن کنید.

گاهی اوقات مثل این است که انگار درست زیر پوسته‌ی زمین زندگی می‌کنم و همه‌ی آدم‌های دیگر آن بالا به زندگی ادامه می‌دهند. وقتی برای مدتی طولانی سعی می‌کنم حضور داشته باشم، جلوه کنم و مثل بقیه رفتار کنم، حس می‌کنم انگار نمی‌توانم نفس بکشم. گویی حتی ریه‌هایم جور دیگری ساخته شده‌اند، و اصلاً نمی‌توانم… یا به خوبی بقیه‌ی کسانی که می‌بینم نمی‌توانم همان‌قدر خوب همان هوا را نفس بکشم. - همیشه یک نفر دروغ می‌گوید | آلیس فینی

آیا زخمی دردناک‌تر از زخمی هست که از چشم بقیه پنهان است؟ - همیشه یک نفر دروغ می‌گوید | آلیس فینی

خیلی چیزها درباره‌ی خودم هستند که هرگز به مردم نمی‌گویم. چیزهای زیاد دلایل خودم را دارم. - همیشه یک نفر دروغ می‌گوید | آلیس فینی

فکر کنم وقتی بالاخره چیزی را به دست می‌آوریم که فکر می‌کنیم می‌خواهیم، ارزشش را از دست می‌دهد. این رازی است که هیچ کس با دیگری در میان نمی‌گذارد، چون اگر این کار را بکنند، همه دست از تلاش برمی‌داریم. - همیشه یک نفر دروغ می‌گوید | آلیس فینی

اول بگم که به نظرم انتخاب بازیگر برای شخصیت‌ها واقعاً افتضاح بود و این موضوع خیلی توی باورپذیری فیلم تأثیر منفی گذاشته بود. از طرف دیگه، روند فیلم حوصله‌سربر بود. اما یه نکته‌ی مثبت هم داشت، خوشحال شدم چون جزئیات فیلم شبیه کتاب بود و خیلی تغییر پیدا نکرده بود. این برام ارزشمند بود، چون معمولاً اقتباس‌های سینمایی کلی از اصل داستان فاصله می‌گیرن، ولی اینجا تا حد زیادی به کتاب وفادار موندن و همون حسی رو داشتم که موقع خوندن کتاب تجربه کرده بودم. در کل، فیلم نقاط ضعف جدی داشت، ولی وفاداری‌اش به کتاب یه کم از ناامیدی‌ام کم کرد.

_It end with us

اگرچه پايان اون‌جور نبود كه مى‌خواستم اما خود داستان از بس برام دلچسب بود كه مى‌تونم براى پايانش سخت‌گيرى نكنم.

نويسنده حدس‌هاى مختلف و زيادى رو تو ذهنت ايجاد مى‌كنه و اين حدس‌ها اشتياقى مى‌شن براى ادامه دادن داستان.

از همون صفحه‌ى اول، با يه شوک من رو درگير خودش کرد. و اين شروع مثل يه جنگال يقه‌ام رو سفت چسبید و تا انتهاى مسير داستان من رو با خودش برد.

کتابِ «نقاش سکوت/بيمار خاموش خيلى موردِپسندم بود.