Dreamer girl

بزرگ ترین درسی که امسال گرفتم شاید این باشه که نباید خودمو این قدر وقف آدم هایی کنم که حاضر نیستن همین قدر برای من تلاش کنن.

خودت را چون گل بابونه دوست بدار که ساده می روید، بی ادعا می ماند، و حتی در زمینِ خسته بویِ آرامش میدهد♡

مهم نیست چه قدر خوش قلب باشی، در نهایت مجبور میشی با هر کسی مثل خودش رفتار کنی❤️

Mood🥲

کتابخوان ها بیشتر از دیگران سفر کردند ؛ نه با پا ، بلکه با خیال.

شخصیت من خیلی عجیبه؛ من از تنهایی لذت می‌برم ولی آدم اجتماعیم! بعضی وقتا ساکتم، بعضی وقتا پر حرف! بعضی وقتا مهربونم، بعضی وقتا جدی‌ام. بعضی وقتا یه چیزای بزرگی رو می‌بخشم، بعضی وقتا از کنار چیزای خیلی کوچیکی رد نمی‌شم! یه وقتایی پرو و یه وقتایی خجالتی… یه جوری که اصلاً درکش واسه همه سخته :)

آدمایی که وقتی ناراحتم سعی میکنن حالمو بهتر کنن رو تو امن ترین جای قلبم نگه میدارم ؛ حتی اگه تلاششون بی نتیجه بود...

احساس میکنم خیال پردازی تبدیل به بخشی از وجودم شده🧚🏼‍♀️

همیشه تصور می‌کنم که در یک دشت سرسبز زندگی می‌کنم. یک پیراهن صورتیِ قشنگ با گل‌های سفید و صورتی پوشیده‌ام و یک جفت کفش سفید بدون پاشنه به پا دارم. موهایم را باز گذاشته‌ام و مثل آنه شرلی، تاجی از گل‌های رنگارنگ روی سرم است. یک پای سیب درست کرده‌ام که بویش در تمام کلبه پیچیده. کلبه کوچک است، اما داخلش خیلی قشنگ و دلنشین است. یک سبد برمی‌دارم، پای سیب و کتابم را داخل آن می‌گذارم، از کلبه بیرون می‌آیم و به خانه‌ی مادربزرگم می‌روم و پای سیب را به او می‌دهم. در راه، گل‌های قشنگی پیدا می‌کنم؛ آن‌ها را می‌چینم و با احتیاط داخل سبد می‌گذارم. بعد به جایی می‌روم که زمینش پر از سبزه است. آنجا دراز می‌کشم و زیر نور درخشان خورشید، کتاب می‌خوانم و لحظات آرام بخشی را سپری میکنم💕 _کیانا_

من گفتم عیبی نداره اما بعدش ذوقم کور شد، برق چشمام خاموش شد من گفتم عيبی نداره! ولی تا دلت بخواد عیب داشت...

من برای همه مثل چت‌جی‌پی‌تی بودم؛ شنونده، دلسوز و همیشه آماده‌ی کمک. اما وقتی نوبت به من می‌رسه، تعداد اونایی که بلد هستن بهم گوش بدن خیلی کم میشه _کیانا_

چه قدر این آهنگ قشنگه🥲💕