شیشه

قهوه خوردن تو کافه‌ی دنج خودت یه جور گره زدن خودم به زندگیه، انگار با طناب‌های پوسیده‌ی روزمره که فقط خودت می‌دونی چقدر محکم نگهت داشتن خودتو گره میزنی به زندگی.

ترامپ تمدید رو با تمدید روشن می‌کنه.

آسمون امروز

بلاتکلیفی یعنی فردا صبح پا میشی، یه لیوان چایی برا خودت می‌ریزی و هنوز نمی‌دونی امروز هم مثل دیروزه یا قراره یه اتفاقی بیفته. جنگ میشه جنگ نمیشه؟ گوشیت رو چک می‌کنی، نه خبر خاصی اومده، نه اتفاقی افتاده، به ظاهر همه چی ساکنه، ولی تو آروم نیستی. یه چیزی زیر پوستت میدوه که اسمش رو نمی‌دونی.

بعد از ۲۰ و اندی سال آرسنال قهرمان شد. توپچی‌ها امشب جشن گرفتن وقتی مشخص شد قهرمانی پریمیرلیگ برای خودشونه حالشونو میخرم

اینجا مثل زخمیه که هیج‌وقت خوب نمیشه.

.

منظره‌ی دوری رو نمیشه از اینجا دید، اما من دارم یه روز خوب رو می‌بینم.

.

تنها گزینه‌ام این بود که چنان زندگی کنم که گویا آینده‌ای دارم. ‌پل استر شب پیشگویی، ترجمه‌ی کیهان @nabayad_mikhandim

ترس از تغییر برای آدمای قدیمی‌تر از ما یه سپر بود، چون دنیاشون امنیت نداشت، ولی الان شرایط فرق کرده. شاید بدونی چیزی که منتظرته، ارزش این دلشوره رو داره.

حقیقتا بعضی چیزا هستن که موندن توشون شجاعت نیست، اسارته.

همین حرف یه زندان نامرئی می‌سازه دور آدم. آدم می‌ترسه حقش رو بخواد، می‌ترسه از رابطه‌ی اشتباه بیاد بیرون، می‌ترسه شغل عذاب‌آورش رو رها کنه، فقط چون یه صدای موروثی ته سرش می‌گه: «آروم بگیر، از این بدتر نشه».

از بچگی توی گوشمون خوندن که «همینی که هست رو نگه دار، تغییر یعنی خطر».

تو نه دلداری هستی که دوستم بداری و خاطرت با من باشد و نه عابری هستی که بگذری و آرامش قلبم را با خود نبری ‌ محمود درویش ترجمه‌ی سینا کمال‌آبادی @nabayad_mikhandim

‏ترس از تغییر انقدر تو فرهنگ ما ریشه‌ایه که مثلا مادربزرگم همیشه سر هر چیزی بهمون میگفت: هیچ بدی نرفته جاش خوب بیاد، با همین مدارا کنید.

هزار مرتبه از ریشه، ریشه‌کن شده‌ام اگر که خم نشدم چون تو استخوان منی