- پریشآن -

ما که ندیده‌ایم اما گفته‌اند ، کوچه‌ی باریکی بوده بنی‌هاشم و خانه‌ای بوده که حتی نسیم برای گذر از آن‌جا ، با احترام در می‌زده ، می‌گویند عاشق‌ترین مرد جهان و معشوق‌ترین زن دنیا ، ساکنینش بوده‌اند . ما که ندیده‌ایم اما می‌گویند : همان در دردسرساز شده عاقبت . و مردی که دستش را بسته بودند و پیش چشمش .. همسر باردارش می‌سوخت و در خون غلت می‌زد . ما که ندیده‌ایم اما گفته‌اند ، دختری داشته آن خانه .. که از همسایه‌ها یک روزی ، می‌شنیده مادرش خیلی ، ماندنی نیست . ما که ندیده‌ایم اما گفته‌اند ، لکه‌های خون روی بسترش فراوان بوده و بدن نحیفش فشار زیادی را تحمل می‌کرده . و در همان حال ، گویی که هیچ دردی نداشته .. عاشقانه نگاه میکرده همسرش را .. و با صدایی آرام ترنم می‌کرده : " به خدا قسم که تنها نگران تو هستم ای‌علی ، بعد از من چه کسی به تو سلام خواهد کرد در این شهر ؟ " . ما که ندیده ایم اما گفته‌اند ، علی بغض داشته .. و آن شب عمیق‌ترین چاه عمرش را کنده و در آن حرف زده ، آخر مرد وقتی گریه دارد ، زود خلوت می‌کند . ما که ندیده‌ایم ، اما می‌‌گویند ؛ ناجوانمردانه و بد چادرش را کشیدند ، جلوی چشم پسر کوچکش بد زدند ، بد کشیدند ، و طفل کوچکش به لکنت افتاده بود زبانش .. اصلاً ما که نمی‌دانیم ، حسن‌ع دقیق‌تر از ماجرا خبر دارد ..