SAM HAGHIGHAT

#حافظ@SamHaghighat

از روزی که خود را شناختم، یک آرزو بیشتر در دلم نبود؛ اینکه بودنم، نوری هرچند کوچک در مسیر انسانی دیگر باشد. آرزو داشتم انسانی باشم که حضورش چیزی به این جهان بیفزاید؛ اندکی مهربانی، اندکی آگاهی، اندکی امید. نمی‌دانم تا چه اندازه به این آرزو رسیده‌ام. تنها می‌دانم اگر کلام، موسیقی یا حضورم توانسته باشد دلِ حتی یک انسان را آرام‌تر کند، برای من این بزرگ‌ترین پاداش زندگی است.

اینقدر شوق این رو دارم آثار رو سریعتر به دستتون برسونم . اما مجبورم همینجوری با مبایل رکورد بگیرم . تا اینکه کپی رایت همه بیاد . اونوقت موزیک رو کامل با کیفیت دریافت‌کنید ‌

🌿 گفتگوهای پنهان در جهان مولانا یکی از زیبایی‌های شعر مولانا این است که او همیشه در حال گفتگوست؛ گاهی با یک انسان، گاهی با دل خودش، گاهی با عقل و گاهی با عشق. مولانا به ما یادآوری می‌کند که بزرگ‌ترین گفتگو، گفتگوی انسان با خویشتن است؛ همان لحظه‌ای که از خود می‌پرسیم: «من واقعاً که هستم؟ برای چه آمده‌ام؟ و چه چیزی در این زندگی ارزش جست‌وجو دارد؟» شاید به همین دلیل است که بعد از قرن‌ها، صدای مولانا هنوز با انسان امروز سخن می‌گوید.

دوستان عزیز، سپاس از دقت و محبت شما 🌿 درست است که مولانا در بسیاری از منابع با نام «جلال‌الدین محمد بلخی» شناخته می‌شود، چون ریشه خانوادگی او به بلخ بازمی‌گردد. اما لقب «رومی» نیز به دلیل سال‌های طولانی زندگی و شکوفایی اندیشه و آثارش در سرزمین روم (قونیه) در تاریخ ادبیات رایج شده است. پس «بلخی» اشاره به خاستگاه اوست و «رومی» اشاره به سرزمینی که بزرگ‌ترین آثارش در آن آفریده شد. هر دو عنوان در منابع مختلف دیده می‌شوند. برای من، فراتر از هر لقب، پیام عشق، انسانیت و خرد مولاناست که جهانی شده است. 🙏

من بشما قول دادم ، تک تک آثار رو تمام و‌کمال برای دل های پر از عشق شما در همین کانال منتشر میکنم. 🙏💋❤️

دوستان عزیز و همراهان همدل 🌿 مدت‌هاست پیام‌هایی از شما دریافت می‌کنم که با محبت می‌گویید: «چه صدای زیبایی داری!» از این عشق و لطف شما صمیمانه سپاسگزارم، اما دوست دارم حقیقت را با شما در میان بگذارم. من خواننده نیستم؛ من یک موزیسین، آهنگساز و تنظیم‌کننده‌ام و بیش از ۲۰ سال است که در مسیر تلفیق موسیقی الکترونیک با موسیقی اصیل و عرفانی ایران قدم برمی‌دارم. دغدغه‌ی من همیشه این بوده که روح شعر مولانا، عطار ، بابا طاهر ، حافظ، سعدی و شمس و ... را با زبان موسیقی امروز به گوش مخاطبان جهان برسانم. ووکالی که در آثارم می‌شنوید، صدای من نیست. برای خلق آن از هوش مصنوعی استفاده کرده‌ام؛ اما نه به‌عنوان جایگزین هنر، بلکه به‌عنوان ابزاری برای جان بخشیدن به رؤیایی که سال‌ها در ذهن و قلبم پرورش یافته است. تمام آنچه هویت این آثار را شکل می‌دهد؛ از ایده، آهنگسازی، تنظیم، انتخاب اشعار، فضاسازی، میکس و مسترینگ گرفته تا حال‌وهوای معنوی هر قطعه، حاصل سال‌ها تجربه، مطالعه و عشق من به موسیقی و فرهنگ ایران است. من باور دارم که ابزار، هنرمند را خلق نمی‌کند؛ هنرمند است که به ابزار معنا می‌بخشد. اگر این موسیقی توانسته لحظه‌ای آرامش، تأمل یا شوقی در دل شما بیدار کند، رسالت من به ثمر نشسته است؛ زیرا آنچه می‌خواهم شنیده شود، نه نام یک خواننده، بلکه پیام عشق، عرفان و زیبایی نهفته در فرهنگ ایران است. از اینکه با گوشِ جان همراه این مسیر هستید، سپاسگزارم. با مهر SAM HAGHIGHAT

یک روز نخواهیم بود. عاشق باشیم ❤️

دوستتون دارم . The love is answer

بی‌همگان به سر شود، بی‌تو به سر نمی‌شود داغِ تو دارد این دلم، جای دگر نمی‌شود دیدهٔ عقل مَستِ تو، چرخهٔ چرخ پَستِ تو گوشِ طَرَب به دست تو، بی‌تو به سر نمی‌شود جان ز تو جوش می‌کند، دل ز تو نوش می‌کند عقل خُروش می‌کند، بی‌تو به سر نمی‌شود خَمرِ من و خُمارِ من، باغِ من و بهارِ من خوابِ من و قرارِ من، بی‌تو به سر نمی‌شود جاه و جلالِ من تویی، مُلکَت و مالِ من تویی آبِ زلالِ من تویی، بی‌تو به سر نمی‌شود گاه سوی وَفا رَوی، گاه سوی جَفا رَوی آنِ منی کجا روی؟ بی‌تو به سر نمی‌شود دل بِنَهَند بَرکَنی، توبه کُنند بِشکَنی این همه خود تو می‌کنی، بی‌تو به سر نمی‌شود بی‌تو اگر به سَر شدی، زیرِ جهان زِبَر شدی باغِ اِرَم سَقَر شدی، بی‌تو به سر نمی‌شود گر تو سَری، قَدَم شَوَم، وَر تو کَفی، عَلَم شَوَم وَر بِرَوی، عَدَم شَوَم، بی‌تو به سر نمی‌شود خوابِ مَرا بِبَسته‌ای، نَقشِ مَرا بِشُسته‌ای وَز هَمه‌ام گُسسته‌ای، بی‌تو به سر نمی‌شود گَر تو نباشی یارِ مَن، گَشت خراب کارِ من مونسِ و غَم‌گُسارِ مَن، بی‌تو به سر نمی‌شود بی‌تو نه زندگی خوشَم، بی‌تو نه مُردگی خوشَم سَر ز غمِ تو چون کِشَم؟ بی‌تو به سر نمی‌شود مولوی @samhaghighat

🌿 همراهان عزیز و اهل دل می‌خواهم دلیل یک تصمیم مهم را با شما در میان بگذارم. متأسفانه در روزهای اخیر، برخی افراد فایل کامل موسیقی‌های من را دانلود کرده، برش زده و با نام خودشان در اینستاگرام منتشر کرده‌اند. این اتفاق باعث شده بسیاری از مخاطبان به جای صفحه اصلی، به صفحات غیررسمی هدایت شوند. برای حفظ حقوق آثار و ادامه این مسیر، از این پس تا زمانی که هر قطعه به‌صورت رسمی در اینستاگرام منتشر و تحت پوشش کپی‌رایت قرار نگیرد، فایل کامل آن را در تلگرام منتشر نخواهم کرد. این فقط یک تأخیر کوتاه است؛ نه یک خداحافظی. به محض ثبت رسمی هر اثر، نسخه کامل آن مثل همیشه در اختیار شما قرار خواهد گرفت. از صبوری، اعتماد و همراهی ارزشمندتان صمیمانه سپاسگزارم. اگر دوست دارید از این موسیقی حمایت کنید، لطفاً آثار را فقط از صفحات رسمی من دنبال و به دیگران معرفی کنید. با مهر و احترام SAM HAGHIGHAT

اِی یوسفِ خوش‌نام ما، خوش می‌روی بر بامِ ما ای دَرشکسته جامِ ما، ای بردَریده دامِ ما ای نورِ ما، ای سورِ ما، ای دولتِ منصورِ ما جوشی بِنِه در شورِ ما؛ تا مِی شَوَد انگورِ ما ای دلبر و مقصودِ ما، ای قبله و معبودِ ما آتش زدی در عودِ ما؛ نَظّاره کُن در دودِ ما ای یارِ ما، عَیَّارِ ما، دامِ دلِ خَمّارِ ما پا وامَکش از کارِ ما؛ بِستان گِرو دَستارِ ما در گِل بِمانده پایِ دل؛ جان می‌دهم چه جایِ دل وَز آتشِ سودایِ دل، ای وایِ دل، ای وایِ ما

#hafez@SamHaghighat #حافظ@SamHaghighat این‌همه شعبدهٔ خویش که می‌کرد اینجا سامری پیشِ عصا و یدِ بیضا می‌کرد گفت آن یار کز او گشت سرِ دار بلند جُرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد حافظ

#hafez@SamHaghighat سال‌ها دل طلبِ جامِ جم از ما می‌کرد وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنّا می‌کرد گوهری کز صدفِ کون و مکان بیرون است طلب از گمشدگانِ لبِ دریا می‌کرد @Samhaghighat

گاهی با خودم فکر می‌کنم چه نعمتی بالاتر از این که در کنارم انسان‌هایی حضور دارند که باصفا، اهل عشق، اهل معرفت، اهل دل، اهل ادب و دلبسته‌ی فرهنگ و عرفان این سرزمین‌اند. از همراهی تک‌تک شما صمیمانه سپاسگزارم. وجود هر کدام از شما برای من فقط یک دنبال کننده نیست؛ دلگرمی، شوق و نیرویی است که مرا برای ادامه‌ی این مسیر مصمم‌تر می‌کند. اگر امروز این موسیقی‌ها با عشق ساخته و منتشر می‌شوند، سهم بزرگی از این انگیزه را از حضور شما می‌گیرم. از صمیم قلب، به داشتن چنین همراهانی افتخار می‌کنم. سپاس که هستید... 🌿🤍

جانا به غریبستان چندین به چه می‌مانی بازآ تو از این غربت تا چند پریشانی صد نامه فرستادم صد راه نشان دادم یا راه نمی‌دانی یا نامه نمی‌خوانی گر نامه نمی‌خوانی خود نامه تو را خواند ور راه نمی‌دانی در پنجهٔ ره-دانی بازآ که در آن محبس قدر تو نداند کس با سنگ دلان منشین چون گوهر این کانی ای از دل و جان رسته دست از دل و جان شسته از دام جهان جسته بازآ که ز بازانی هم آبی و هم جویی هم آب همی‌جویی هم شیر و هم آهویی هم بهتر از ایشانی چند است ز تو تا جان تو طرفه تری یا جان آمیخته‌ای با جان یا پرتو جانانی نور قمری در شب قند و شکری در لب یا رب چه کسی یا رب اعجوبه ربانی هر دم ز تو زیب و فر از ما دل و جان و سر بازار چنین خوشتر خوش بدهی و بستانی از عشق تو جان بردن وز ما چو شکر مردن زهر از کف تو خوردن سرچشمه حیوانی مولوی @samhaghighat