SAM HAGHIGHAT

من که دیوانه ام .

دیوانه

من اینجا آتش می‌زنم؛ نه به جهان، به آنچه در من مانعِ عاشق‌تر و انسان‌تر شدن است.م عاشق‌تر و انسان‌تر شوم. هر کسی نمی پذیرد خود داند و درد هایش تا انکارش

من که دیوانه‌ام؛ هنوز گمان می‌کنم یک دل عاشق، از تمام دارایی‌های این جهان ثروتمندتر است.

چه ایلان ماسک باشم، چه انسانی گمنام؛ پایانِ این سفر برای همه یکی‌ست. آنچه تفاوت می‌سازد، عشقی‌ست که در فاصله‌ی آمدن و رفتن بخشیده‌ایم.

پایان که برسد، نه دارایی‌هایم با من می‌آیند، نه جایگاهم؛ تنها ردّی که در دل انسان‌ها گذاشته‌ام باقی می‌ماند.

هرچه بیشتر به رفتن فکر می‌کنم، جمع کردن برایم بی‌معناتر و بخشیدن زیباتر می‌شود.

باور کنید، هیچ‌کدام از شما بی‌دلیل اینجا نیستید. گاهی انسان خودش راه را پیدا نمی‌کند؛ این راه است که او را صدا می‌زند. شاید چیزی در درون شما، پیش از آن‌که خودتان بدانید، این صدا را شنیده بود. شما به اینجا نیامده‌اید؛ شما فراخوانده شده‌اید.

من هجده سال است که به‌صورت حرفه‌ای در موسیقی الکترونیک زندگی می‌کنم؛ اما مسیر من فقط از صدا، ریتم و موسیقی نگذشته است. سال‌ها در جست‌وجوی چیزی عمیق‌تر، در محضر استادان مختلف تلمذ کردم و با راه‌های گوناگون عرفانی آشنا شدم؛ از عرفان چین و هند، تا سنت‌های شمنی و عرفان هاوایی. از هرکدام چیزی آموختم، در هرکدام حقیقتی دیدم، اما در تمام این سفر، انگار چیزی در من هنوز به دنبال «خانه» می‌گشت. تا اینکه بیش از هر مسیر دیگری، دلم در برابر عرفان اصیل ایرانی آرام گرفت؛ در برابر جهانی که مولانا از آن سخن می‌گوید. برای من، مولانا فقط یک شاعر نیست. کلمات او فقط شعر نیستند. او از چیزی سخن می‌گوید که سال‌هاست در جست‌وجویش بوده‌ام؛ از عشق، از رهایی، از شکستنِ من، از بازگشتن به اصل خویش. و شاید امروز، بعد از هجده سال زندگی با موسیقی و سال‌ها جست‌وجو در مسیرهای مختلف عرفانی، آنچه می‌سازم حاصلِ رسیدن همین دو رود به یکدیگر است: موسیقی الکترونیکِ امروز و آوای عرفانی که قرن‌ها پیش از ما آغاز شده است. من نمی‌خواهم مولانا را مدرن کنم؛ مولانا نیازی به مدرن شدن ندارد. من فقط می‌خواهم با زبان موسیقی‌ای که می‌شناسم، دوباره گوش بسپارم به همان صدای قدیمی... به همان نی‌ای که هنوز، پس از قرن‌ها، از جدایی انسان می‌نالد.

تک‌تک شما برای من ارزشمندید... باور کنید این را فقط برای قشنگ شدنِ جمله نمی‌گویم. من با کلمات بازی نمی‌کنم. اگر چیزی می‌گویم، سعی می‌کنم از جایی درون خودم باشد که هنوز بلد است واقعی بماند. شاید نتوانم جواب تک‌تک پیام‌هایتان را بدهم، شاید گاهی فقط بخوانم و سکوت کنم، اما بدانید پشت این صفحه، انسانی نشسته که محبت شما را می‌بیند، حس می‌کند و فراموش نمی‌کند. برای من شما فقط یک عدد، یک ویو، یک لایک یا یک فالوور نیستید. هر کدامتان یک انسانید... با یک زندگی، یک داستان، یک دل. و همین برای من کافی‌ست که برای حضورتان احترام قائل باشم. تک‌تک شما برای من ارزشمندید. این را از روی تعارف نمی‌گویم... از دل می‌گویم. 🤍

چند روز دیگه یه سورپرایز براتون دارم... ✨ آماده باشید. 🎶

چه عجیب است... قفس‌هایمان را خودمان می‌سازیم، درهایشان را خودمان می‌بندیم، و بعد تمام عمر آرزوی آزادی می‌کنیم.

ای یار من، ای یار من، ای یار بی‌زنهار من ای دلبر و دلدار من، ای محرم و غمخوار من مولوی @SamHaghighat

در جهانی که همه به تاریکی عادت کرده‌اند، نور چشم‌ها را آزار می‌دهد.