𝐘𝐚𝐬𝐢.

ما هیچ وقت به نبودنت عادت نکردیم، فقط یک روز تو سکوت باور کردیم که دیگه بر نمی‌گردی...

و چه ناگهان، بعضی از آدم ها برایمان غریبه می‌شوند.

آن‌ها می‌کوشند تاریخ را دفن کنند، اما فراموش می‌کنند که تاریخ جسد نیست. -ادواردو گالیانو.

سیم تان سفید! روی تان سیاه! دست تان خونی! راهپیمایی تان زوری! مادر تان☕!

پرسید دخترو بزنم یا پسر؟ گفت پسرو بزن، دختره خودش از پا در میاد💔.

جوجه رو آخر پاییز میشمارن و مادرجنده هارو ۲۲ بهمن.

اما لیلی بی مجنونش، دق می‌کنه میمیره.

زمستان ۱۴۰۴؛ خوبم، ولی بیشتر از یکبار حالمو بپرسی بغضم میترکه

واسه یه ادمایی وقت و صدم و گذاشتم که به راحتی به ادمای مزخرف دوماه فروختنم

تو برام “نه بابا هیچوقت باهام اینکارو نمیکنه” بودی.

وقتی ینفر تو خانواده فوت می‌کنه خانوادش اون سال عید ندارن، امسال یه ایران عید نداره.

نمی‌تونم هم ایرانی باشم، هم درس بخونم و هم زنده بمونم.

از ۱۸ دی تا ۱۸ بهمن یک ماه نبود، یک سال غم بود، شایدم بیشتر.

00:00

یک ماه گذشت اما ذره‌ای از غمي که داشتیم کم نشده.