‌نَفَس‌المهموم‌

صبرمونم مثه قهوه‌‌مون تلخه…

الهی من بمیرم برای زندگیم

خدا کند که ندانی غمت چه با من کرد که مرگ من نمی‌ارزد به غصه خوردن تو

آخرین منزل ما کوچه سرگردانی‌ است در به در ، در پی گم کردن مقصد رفتیم

حال ما را تو به احسنت مبدل گردان

غروب جمعه همه چیز کمه

سحر آمدم به کویت به شکار رفته‌ بودی تو که سگ نبرده بودی به چه کار رفته بودی؟

برای عزیزی دعا بفرمایید

دلی که وقف سحر شد مقاوم است هنوز

زان چشم سیه مست به یک غمزه دوا کن

ای خسرو خوبان نظری سوی گدا کن           رحمی به من سو خته ی بی سر و پا کن

تمنای نگاهی

هنوزخراب یک نظر از چشم نیمه ‌خواب تو‌ام…

در سایه ما نشست روزی خورشید که این چنین بلند است

دل می‌خورد غم و من میخورم غمش

در‌میکده‌ی‌عـشـقِ‌تـو‌من‌پیرِ‌طـریقم پروانه‌وسرمست‌ِتو،ازعهدِعتیقم..!

به رفیقاتون اعتماد نکنید به او اعتماد کنید…