‌نَفَس‌المهموم‌

من ز اموات به یک فاتحه محتاج‌ترم…

نخورده است ضرر دین، مگر ز بد دینی صراط راست کج است از دیار کج بینی نشسته پارچه جای عمامه بر سر شیخ به گور خفته فقاهت به نزد نائینی • مهموم همدانی

من وصله ناجور و سیاهی هستم مرا از علی کمی جدا بنویسید

ز کوی دوست می‌آید نسیم بادی روان

لابد قسمت خرافه نیست…

نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد بختم ار یار شود رختم از این جا ببرد حافظ باز‌کردم شعر ببینم این بیت اومد😂

حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

خلق خالی کرد پشتم را تو پشتم در بیا این تک و تنها‌ترین یک‌بار هم یاور نداشت

مال‌و‌منالِ‌من‌همه‌این‌ناله‌ی‌من‌است آری‌گدا‌خوش‌است‌به‌مال‌و‌منالِ‌خویش..

بر خولی لعنت…

…

خوش آن صیدی که صیادش حسین است

رازق دنیا به مشتی بی‌سر‌وپا رو زده…

دست خالی آمدم شاید مرا یاری کنی بار دیگر از منه تنها طرفداری کنی

دست خالی اومدم

آهوان گم شدند در شب دشت آه از آن رفتگان بی برگشت...