‌نَفَس‌المهموم‌

در کاسه وصل تو اگر زهر دهندم خوشتر که به پیمانه ی هجران تو قندم

گیرم که به هرحال مرا برده ای از یاد یک لحظه دلت تنگ نشد خانه ات اباد؟ - محمدرضا نظری

گفتن از تنهایی راه سعادت نهراسید…

دوستان را در دل رنج‌ها باشد که آن به هیچ دارویی خوش نشود!

یقین که رشته‌ی تسبیح عاشقان این است همین که دانه‌ی اشکی‌ست روی مژگانم

شب کسانـی‌که بیدارند پربرکت، و شب کسانـی‌که می‌خوابند بخیر

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم

الی متی احار فیک یا مولای تا به کی حیران و سرگردان باشم ای مولای من

در انتهای راهِ خیالش چاله‌ای عمیق بود که از درونش صدای‌ ناله‌ی ما می‌آید

باران نمک به زخم عاشقان زند

من در قمار عشق به چشم تو باختم

هر مدعی دروغگو است..

دل از غم تو چنان تنگ شد که می‌ترسم نفس برآرم و این خانه بر سرم ریزد • کلیم کاشانی

کتاب عمر ورق خورد و ختم شد به اجل ولی هنوز سرک می کشم به باب وصال