‌نَفَس‌المهموم‌

حالا من ماندم تنها از غم تو حسین پیرم آقا بی تو تنگه دلم واسه حرم آقا…

لعنت به آنکه برا ابی‌عبدالله کلاس گذاشت

عشق محتوا نیست رفتاره…

جاانم حسین شاه

اسلام على من جعل الله الشفاء في تربته اسلام علی من الاجابة دعا تحت قبته

به آرزو نرسیدیم و دیر دانستیم که راه دور‌تر از عمر آرزومند است… ه.ا سایه

قناعت کارِ دل نیست…

از منم بپذیر …

جز باب تو هیچ جا نبود خیر و صلاحی

ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم ای بی‌خبر از لذت شرب مدام ما

عجل فرج

چه شبایی ز جدایی تو هق‌هق کردم خسته‌ام از همه عالم بطلب دق‌ کردم

چرا این درد هجران و غریبی سر نمی‌آید؟

بنازم به بزم محبت که آنجا گدایی به شاهی مقابل نشیند

الهی این روضه‌ها رو از ما نگیر