‌نَفَس‌المهموم‌

از حرم تا قتلگاه زینب صدا میزد حسین…

ای دستِ تنها زینب

والله علاج در فرج است

حسین از کِردگارش بیشتر دلداده دارد, چون از او هم عاقلش راضی ست هم دیوانه اش راضی ست

خدا کند که گدای محل کنی مارا دوباره مثل گذشته بغل کنی مارا

ابد والله ما ننسی حسینا

خلق گر تحویل نمیگیرد تو پشتم در بیا این تک و تنها‌ترین یک بار هم یاور نداشت

بس‌کن و دست از سرش بردار

ما چرا نمی‌میریم،

فقط ز من که برای تو مُردم سوال کن که هر که از غمت نمرده اشتباه می‌کند

ای کاش دهان بود تمام بدن من نام تو بزرگ است برای دهن من •ابوفاضل

گر طبیبانه بیایی به سر بالینم به دو عالم ندهم لذت بیماری را • مریض عشق

عقیله میفهمد حدیث عشق را یا شیخ جماعت؟

آبروی قبیله را بردند بانوان جلیله را بردند سر عباس تا به نیزه نشست دست بسته عقیله را بردند غیرت‌الله‌مدد

بی دست هم مرا بغل کنی زوق میکنم

یک مشک از قبیله ما یک عمو گرفت

ای بی‌پناه زینب