سَرمَد

من دارم میبینمشون شمام میبینین؟

^^

همین الان رو تخت بلوچی نشستم^^ فقط ماه رو نمیبینم

برق نباشه میشینم رو تخت بلوچی، خیره به آسمان نگاه می‌کنم، به ستاره ها به همون نور های کم رنگی که این طرف و اون طرف می‌رن، حتی سینمای مارول هم نمیتونه صحنه ای به این زیبایی خلق کنه، غروب زهره و از اون طرف طلوع ماهِ کامل، واووو، شگفت انگیزه.

انقد از آسمون عکس دارم که بینهایتت اصن یه مدتیِ نفرستادم اینجا قبلنا چقد میفرستادم

+باد

این پست + این پیام رو فوروارد کنید چنلتون تا؛ - آنه‌شرلی جمله‌ای که نیاز داری امروز بشنوی یا بخونی رو برات بگه! و - من هم یک پست ازت فوروارد کنم.

کنارمون باشی حتما💞

شروع: ساعتِ ۸:۳۰

کتابخانه‌ی پدرم دوست‌داشتنی‌ترین بخشِ خانه‌مان می‌تواند باشد! آن‌جایی که بوی خاک و کتاب درهم‌ آمیخته‌ شده. از امروز شاید یکی از کتاب‌های قدیمیِ او را بخوانم...

شاید سخت گذشت، حالا انگار آن پرده‌ی مه‌آلود اندوه، آرام‌آرام کنار رفته و دوباره می‌شود روشنایی چشم‌هایم را دید!.

آنه،تکرار غریبانه‌ی روزهایت چگونه گذشت وقتی روشنی چشم‌هایت در پشتِ پرده هایِ مه‌آلود اندوه پنهان بود ؟

بچه ها چشمای آنه خیلی قشنگن...

و انگاری امشب واقعا شب من بود:》

شاید یه ذره خوشایندِ!! فقط یه ذره.

به نظرم آدم نباید از بخش روشن وجودش دست بکشه، فقط چون بعضی‌ها بلد نبودن باهاش درست رفتار کنن:)شاید بلوغش این باشه که بفهمیم قرار نیست برای همه یک‌جور باشیم فقط بعضی آدم‌ها سهمی از مهربونی ما رو دارن به نظرم آدم وقتی به این نتیجه می‌رسه که "من اشتباه نبودم، فقط آدمای اشتباهی دورم بودن" یه جور مهمی خودش رو دوباره پیدا کرده^^.

👉🏻👈🏻🤣

شب به شدت خوشایند و ذوق ذوقی و بامزه ای بود😭 یادم‌نمیرهه.

وای خیلی حس بانمکی وقتی با اسم سرمد خطاب میشم.