Οὐρανία
前往频道在 Telegram
213
订阅者
+224 小时
+57 天
+1030 天
帖子存档
213
𝐓𝐫𝐚𝐜𝐤: 𝐇𝐚𝐜𝐡𝐢𝐝𝐚𝐧
𝐀𝐫𝐭𝐢𝐬𝐭: 𝐀𝐢𝐤𝐨 𝐇𝐚𝐬𝐞𝐠𝐚𝐰𝐚
𝐀𝐥𝐛𝐮𝐦: 𝐊𝐨𝐭𝐨
𝐃𝐚𝐭𝐞: 𝟐𝟎𝟏𝟒-𝟎𝟑-𝟏𝟔
کوتو، نام یک ساز ژاپنی است که در قرن 𝟕و 𝟖 میلادی از ساز چینی 𝐠𝐮𝐳𝐡𝐞𝐧𝐠 الهام گرفته شد، طول این ساز 𝟏𝟖𝟎 سانتیمتر است و بیشتر اوقات 𝟏𝟑 سیم و در بعضی موارد 𝟏𝟕 سیم دارد؛ این ساز با ناخن نواخته میشود و صدای بسیار دلنشینی دارد.
🔻🔻🔻
213
"𝐅𝐥𝐨𝐰𝐞𝐫"
𝐈𝐧𝐤 𝐚𝐧𝐝 𝐜𝐨𝐥𝐨𝐫 𝐨𝐧 𝐩𝐚𝐩𝐞𝐫
©𝐐𝐢 𝐁𝐚𝐢𝐬𝐡𝐢, (齊白石, 𝟏𝟖𝟔𝟒–𝟏𝟗𝟓𝟕), 𝟐𝟎𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲
چی بایشی از نقاشان چینی بود و از سبک خاصی پیروی نمیکرد، وی در سال ۱۹۵۳ به ریاست انجمن هنرمندان چینی انتخاب شد و در سال ۱۹۵۷ در پکن درگذشت.
213
+7
Collection. Male torso
تامل و تفکر، فرآیندی سرشار از کشمکش و قدرت است، نه صرفاً مراقبه ای در سکوت و آرامش، تجسمِ لحظهای که انسان با صدایِ حقیقت درون خود مواجه میشود.
🗯 از درد مگریز؛ یاد بگیر که چگونه از آن، حکمت بیاموزی.
هیچ زخمی بیاثر التیام نمییابد؛ اما همین جای زخمها میتوانند نشانِ قدرت و پایداری باشند.
گریز از درد، شفا نمیآورد.
آنچه بهبود میبخشد، پذیرش تجربه است، حتی اگر تلخ و دشوار باشد.
وقتی رنج را میپذیری، آن را در تار و پود داستان زندگیات مینشانی؛
و آنگاه درد، به جای آنکه باری بر دوش باشد، به دانشی بدل میشود که تو را عمیقتر و استوارتر میسازد.
✍🏾 جوزف فابری
213
𝐓𝐡𝐞 𝐁𝐞𝐥𝐯𝐞𝐝𝐞𝐫𝐞 𝐓𝐨𝐫𝐬𝐨
©𝐀𝐩𝐨𝐥𝐥𝐨 𝐨𝐟 𝐀𝐭𝐡𝐞𝐧𝐬
𝐓𝐡𝐞 𝐁𝐞𝐥𝐯𝐞𝐝𝐞𝐫𝐞 𝐓𝐨𝐫𝐬𝐨 𝐢𝐬 𝐚 𝟏.𝟓𝟗-𝐦𝐞𝐭𝐫𝐞-𝐭𝐚𝐥𝐥 (𝟓.𝟐 𝐟𝐭) 𝐟𝐫𝐚𝐠𝐦𝐞𝐧𝐭𝐚𝐫𝐲 𝐦𝐚𝐫𝐛𝐥𝐞 𝐬𝐭𝐚𝐭𝐮𝐞 𝐨𝐟 𝐚 𝐦𝐚𝐥𝐞 𝐧𝐮𝐝𝐞, 𝐤𝐧𝐨𝐰𝐧 𝐭𝐨 𝐛𝐞 𝐢𝐧 𝐑𝐨𝐦𝐞 𝐟𝐫𝐨𝐦 𝐭𝐡𝐞 𝟏𝟒𝟑𝟎𝐬, 𝐚𝐧𝐝 𝐬𝐢𝐠𝐧𝐞𝐝 𝐩𝐫𝐨𝐦𝐢𝐧𝐞𝐧𝐭𝐥𝐲 𝐨𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐟𝐫𝐨𝐧𝐭 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐛𝐚𝐬𝐞 𝐛𝐲 "𝐀𝐩𝐨𝐥𝐥𝐨𝐧𝐢𝐨𝐬, 𝐬𝐨𝐧 𝐨𝐟 𝐍𝐞𝐬𝐭𝐨𝐫, 𝐀𝐭𝐡𝐞𝐧𝐢𝐚𝐧", 𝐰𝐡𝐨 𝐢𝐬 𝐮𝐧𝐦𝐞𝐧𝐭𝐢𝐨𝐧𝐞𝐝 𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐜𝐢𝐞𝐧𝐭 𝐥𝐢𝐭𝐞𝐫𝐚𝐭𝐮𝐫𝐞. 𝐈𝐭 𝐢𝐬 𝐧𝐨𝐰 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐨 𝐏𝐢𝐨-𝐂𝐥𝐞𝐦𝐞𝐧𝐭𝐢𝐧𝐨 (𝐈𝐧𝐯. 𝟏𝟏𝟗𝟐) 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐕𝐚𝐭𝐢𝐜𝐚𝐧 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐮𝐦𝐬.
نیم تنه بِلوِدیر، اثر آپولونیوس آتنی، قرن اول قبل از میلاد؛ مجسمهسازی بود که تنها با امضاهایش روی سنگ مرمر شناخته میشد. مجسمه ای که به «شکل بسیار غیرمعمول» در قرن شانزدهم مورد توجه هنرمندان و کارشناسان قرار گرفت و تلاش کردند کل اثر را بازسازی کنند.
بر اساس باور ها، پاپ ژولیوس دوم به میکل آنژ دستور داد این اثر را با افزودن سر، دستها و پاها کامل کند. میکل آنژ، چنین پیشنهادی را رد کرد و تندیس را از نظر هنری کامل و اثری بینقص دانست که نیازی به تغییر نداشت.
213
تندیس مدیتیشن یا صدای درون، همواره اثری در حال تغییر و حرکت بوده است؛ از طرحی کوچک برای تزئین سر درِ «دروازههای جهنم» شروع شد، سپس برای بزرگداشت «ویکتور هوگو» تغییر شکل یافت و در نهایت به عنوان یک اثر مستقل با نام «صدای درون» به اوج رسید. رودن با این کار نشان داد که یک ایده هنری میتواند مانند یک موجود زنده، در کالبدهای مختلف متولد شود و در هر بار تغییر، معنای جدیدی پیدا کند.
رودن برای اینکه این فیگور را در یک بنای یادبود جا دهد، عمداً دستها و بخشی از پاها را از پیکره حذف کرد. برای مردم عادی در آن زمان، این «نقص در کار» به حساب می آمد؛ آنها مجسمهای را مشاهده میکردند که دست ندارد و نمیتوانستند با آن ارتباط برقرار کنند. اما از نظر رودن، حذف این اندام ها، یک انتخاب آگاهانه برای رسیدن به یک حقیقت عمیقتر بود. او میخواست چیزی را نشان دهد که فراتر از کالبد فیزیکی است.
ریلکه میگوید وقتی به این مجسمهی بدون دست نگاه میکنیم، احساس نمیکنیم چیزی کم است. او معتقد است رودن در این اثر، بدن را از «عوامل بیرونی» ( دستها که برای لمس کردن دنیای بیرونی هستند) محروم کرده تا بدن «به درون»، آگاهی پیدا کند.
در واقع، این مجسمه نماد «خلوصِ درون» است. دستها ابزار ما برای ارتباط با دنیای مادی هستند، اما وقتی حذف میشوند، مجسمه دیگر نیازی به دنیا ندارد؛ او خودش یک «دنیای کامل» است. این همان معنای نام اثر یعنی «تأمل» (Meditation) است: حالتی که در آن انسان از دنیای بیرون جدا میشود تا در عمق وجود خود غرق شود.
هنر همیشه به معنای «اضافه کردن» نیست؛ گاهی با «حذف کردن» میتوان به کمال رسید. رودن با حذف دستها، از یک کالبد فیزیکی، به یک مفهوم روحانی رسید که در آن، نقص، خودِ کمال است.
https://t.me/Ourania7
213
"𝐌𝐞𝐝𝐢𝐭𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧"
©𝐀𝐮𝐠𝐮𝐬𝐭𝐞 𝐑𝐨𝐝𝐢𝐧
𝐌𝐞𝐝𝐢𝐭𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐨𝐫 𝐓𝐡𝐞 𝐈𝐧𝐭𝐞𝐫𝐢𝐨𝐫 𝐕𝐨𝐢𝐜𝐞 𝐢𝐬 𝐚𝐧 𝟏𝟖𝟖𝟔 𝐬𝐜𝐮𝐥𝐩𝐭𝐮𝐫𝐞 𝐛𝐲 𝐀𝐮𝐠𝐮𝐬𝐭𝐞 𝐑𝐨𝐝𝐢𝐧, 𝐬𝐡𝐨𝐰𝐢𝐧𝐠 𝐚 𝐲𝐨𝐮𝐧𝐠 𝐰𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐫𝐞𝐬𝐭𝐢𝐧𝐠 𝐡𝐞𝐫 𝐡𝐞𝐚𝐝 𝐨𝐧 𝐡𝐞𝐫 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐬𝐡𝐨𝐮𝐥𝐝𝐞𝐫.
دریافتم که این زن، تجسمی از هوش و خردِ انسانی است؛ خردی که با تمام قوا به سوی مسائلِ حلناشدنی فراخوانده شده، در پیِ آرمانهایی دستنیافتنی است و در کشاکشی بیپایان با مفهومِ "بیکرانگی" گرفتار آمده که درکِ آن از توانش فراتر است. گوژپشتیِ پیکرش، نمادِ رنجِ اندیشه و استقامت شکوهمند اما بیهودهی او در تلاش برای یافتن پاسخهایی است که هرگز به آنها دست نخواهد یافت؛ و زخم های نشسته بر اندامش، گواهی است بر انزجار عمیقی که جانهای متفکر و اهلِ تأمل، از جهانِ مادی و زندگیِ روزمره دارند.
📖«هنر»، مجموعه مصاحبهها با پل ژیسل
«پل والنتین ژیسل (Paul Valentin Gsell)، زاده ۲۴ ژانویه ۱۸۷۰ و درگذشته ۱۹ آوریل ۱۹۴۷)، نویسنده و منتقد هنری فرانسوی بود که دوران حرفهای خود را به عنوان بازرس کل کتابخانههای پاریس به پایان رساند.»
213
𝐈𝐭 𝐢𝐬 𝐟𝐨𝐨𝐥𝐢𝐬𝐡 𝐭𝐨 𝐰𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐢𝐧 𝐬𝐞𝐚𝐫𝐜𝐡 𝐨𝐟 𝐥𝐨𝐯𝐞.
𝐀𝐧𝐝 𝐈 𝐭𝐞𝐥𝐥 𝐲𝐨𝐮, 𝐢𝐭 𝐢𝐬 𝐨𝐟𝐭𝐞𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐬𝐞 𝐭𝐡𝐚𝐧 𝐚𝐧𝐲 𝐩𝐨𝐢𝐬𝐨𝐧. 𝐈 𝐰𝐢𝐬𝐡 𝐯𝐞𝐫𝐲 𝐦𝐮𝐜𝐡 𝐭𝐡𝐚𝐭 𝐩𝐞𝐨𝐩𝐥𝐞 𝐰𝐡𝐨 𝐚𝐫𝐞 𝐬𝐮𝐩𝐩𝐨𝐬𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐥𝐨𝐯𝐞 𝐞𝐚𝐜𝐡 𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐜𝐨𝐮𝐥𝐝 𝐬𝐚𝐲 𝐭𝐨 𝐞𝐚𝐜𝐡 𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐢𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐡𝐞𝐚𝐭 𝐨𝐟 𝐚 𝐪𝐮𝐚𝐫𝐫𝐞𝐥:
"𝐏𝐥𝐞𝐚𝐬𝐞 𝐥𝐨𝐯𝐞 𝐦𝐞 𝐥𝐞𝐬𝐬, 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐭𝐫𝐞𝐚𝐭 𝐦𝐞 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐚 𝐡𝐮𝐦𝐚𝐧 𝐛𝐞𝐢𝐧𝐠."
🎩𝐊𝐮𝐫𝐭 𝐕𝐨𝐧𝐧𝐞𝐠𝐮𝐭
احمقانه است که به دنبال عشق بگردی.
و من به شما می گویم که اغلب از هر سمی بدتر است. واقعاً ای کاش افرادی که قرار است همدیگر را دوست داشته باشند می توانستند در میان مشاجره به هم بگویند:
" لطفا کمتر مرا دوست داشته باش، فقط مثل یک انسان با من رفتار کن."
🎩کورت ونه گات
