ناتموم؛

خیلی دوستت داره اون کسی‌که حتی وقتی خوابی هم بوس‌ت می‌کنه.

تو حیاط نشستن، دیدن آسمون و ‌پرنده‌هاش، چای خوردن و بودن در این فضای خصوصی آزاد و لذت بردن از وزش بادی که هم پوست من رو لمس میکنه و هم برگ درختا رو واسم لذت بخشه.

صبح جمعه جالبی رو شروع نکردم.

بدون اغراق، خوشمزه‌ترین کیک زندگیم رو خوردم.

یه جوری لحظه به لحظه که چه عرض کنم، ثانیه به ثانیه دلم می‌خواد تلگرام رو چک کنم که انگار قراره عزیز گم شده‌ام از تلگرام از راه برسه.

حرفیم مگه هست که بزنم؟ مگه هیچ کلمه‌ای میتونه بار این جنایت و ظلم و کثافت رو توصیف کنه؟ به هیچ عنوان. اگر هستم فقط واسه اینه که ببینم روزی که نیستید رو. وگرنه این خاکی که آلوده کردید جای زندگی نیست.

بابا من شغل مورد علاقم اینه که تو سوشالا بگردم و چنلا رو بخونم. چرا هنوز این پوزیشن تعریف نشده. :(

‏یهو سرد نشدم عزیزم، یهو شناختمت.

من به همه‌چی زیاد پر و بال می‌دم؛ به فکرهام، نگرانی‌هام، غم‌هام، اضطرابم، آدم‌ها، آدم‌ها، آدم‌ها.

**

شبیه جنوبم؛ خورد و خسته و داغون.

حالا میدونید قسمت دارک ماجرا کجاست؟ اینکه من چند هفته پیش تولدم بود و این بنده خدا به روی مبارکش نیاورد که حتی یه تبریک خشک و خالی بگه. ولی الان واسه گفتن روزمره‌ش یادش اومده ما دوستیم و اتفاق خاصی بینمون نیافتاده. کاش میتونستم بهش بگم من تف میندازم تو همچنین دوستی و رفاقتی که شعورت اینه.

همین آدم زمانی که با من کار می‌کرد یادش نبود میتونیم کارای اشتراکی انجام بدیم که آینده داشته باشه، پیشرفت کنیم و ال و بل. همیشه همون پروژه‌های مشترکی هم که انجام دادیم از سمت من بود که تموم زورم رو میزدم که باهم کار کنیم، پیشرفت کنیم، نمونه کار بیشتر کنیم. الان اومده از برنامه‌هاش با یه نفر دیگه میگه. بهش بگم برو گمشو بابا کمه به نظرتون؟

کاش مخاطب موردنظرم بفهمه اصلاً واسم مهم نیست چی داره تو زندگیش میگذره و ویدیو مسیج رگباری نده. عزیزم اون موقعی که واسم مهم بود گذشت.

سرکار رفتن جالبه ولی نه دیگه هرروز هرروز

اگر فن آشپزی هستید، شیرینی پزی، علاقه مند به رشته هتلداری و حتی یک زن در ایران و یا حتی عاشق دسر و شیرینی به نظرم شناخت این بیزینس بهتون یه چیزایی رو اضافه میکنه.

نمیدونم واقعاً چی بنویسم. شهرزاد شکوهی وند چیزایی که مردم براش نوشته بودن بی‌جهت نبود؛ با اصالت، پرقدرت، جسور. شاید نمونه یک زنِ ایرانی. با اینکه مستند جالب و تحسن برانگیزی بود ولی دروغ چرا باهاش اشک ریختم.