𝘈𝘯𝘦𝘮𝘰𝘪𝘢

حسرت کشیدن شده روتین زندگیم سیسی؛

هر دفعه به خودم میام و میبینم به جنگ به صدای موشک به صدای پدافند و جنگنده عادت کردم تمام تنو بدم میلرزه... من نمیخوام به جنگ عادت کنم میخوام زندگی کنم :)

اما ایکاش تو همان "عشق" باقی میماندی نه بزرگترین حسرت و پشیمانی ام زیبای من ! -آتش

تهیونگ ایرانو بغل کرد :)

۲۵/۴/۱۴۰۵

اینکه کسی رو ندارم که راجب روزم و علایقم باهاش حرف بزنم داره بهم حس تنهایی میده.

تا ابد دلم برای ادمایی که خاطره میشن تنگه؛

کاش یکی که علایقش مثل من باشه سلیقه موسیقیش مثل من باشه مثل من بفکر پیشرفت و مهاجرت باشه و مثل من از تمام پسرای جهان بیزار باشه :)

اگر او هیچ وقت از من خوشش نمی‌آمد، چرا آن طور به من نگاه می کرد؟

فکر کنم تا ابد حسرت اینکه همه چیز میتونست طور دیگه ای پیش بره تو دلم بمونه.

هروقت تو خونه تنها میشم بیشتر به این میرسم نیاز به یه خونه مجردی دارم که در تنهایی خودم توری بسوزم که اتیش نسوخته...